سابقه و هدف:
اهمال کاری فعال و منفعل به ترتیب شامل تاخیر عمدی و غیرعمدی در انجام تکالیف مهم هستند که بر عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانشجویان تاثیر منفی می گذارند. با توجه به تاثیر سبک های فرزندپروری بر ویژگی های شخصیتی و رفتار کودکان، این مطالعه با هدف بررسی نقش ابعاد سبک های فرزندپروری ادراک شده در پیش بینی شدت اهمال کاری در میان دانشجویان علوم پزشکی مازندران در سال تحصیلی ۲۰۲۴– ۲۰۲۳، انجام پذیرفت
مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی مقطعی، بر روی ۳۵۱
دانشجو از هفت دانشکده انجام شد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اهمال کاری تاکمن، پرسشنامه
اهمال کاری فعال چوی و موران و پرسشنامه سبک های فرزندپروری ادراک شده گرولنیک جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ و آزمون رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند.
یافته ها: میانگین نمره
اهمال کاری غیرفعال ۳/۸ ± ۹۴/۴۹ و فعال ۰/۱ ± ۲۲/۶۶ بود. ابعاد سه گانه سبک فرزندپروری نقش های متفاوتی در پیش بینی اهمال کاری داشتند. در پیش بینی اهمال کاری غیرفعال، تمامی ابعاد فرزندپروری مادر و پدر دارای اثرات پیش بین معنی دار بودند (۰/۰۵> P). در سبک فرزندپروری مادران، بعد «مشارکت » قوی ترین نقش پیش بینی کنندگی (۰/۲۲β=) و بعد «حمایت از خودمختاری » (۰/۱۴β=) کم ترین سهم را داشت. در سبک فرزندپروری پدران، بعد «مشارکت » (۰/۲۰β=) بیش ترین سهم و بعد «گرمی و صمیمیت » (۰/۱۶β=) کم ترین سهم پیش بینی را داشت. در مقابل، نقش پیش بین سبک های فرزندپروری والدین در
اهمال کاری فعال حاکی از قدرت تبیین محدودتر ابعاد بود. در این بخش، تنها بعد «مشارکت » از سبک فرزندپروری پدران دارای اثر پیش بینی کنندگی معنی دار بود (۰/۱۸β=، ۰/۰۲۸P=) و سایر ابعاد در هر دو سبک فرزندپروری مادر و پدر، نقش پیش بینی کننده معنی داری نداشتند.
استنتاج: ادراک کودکان از سبک های فرزندپروری بر
اهمال کاری فعال و منفعل تاثیر می گذارد. افزایش گرمی و صمیمیت والدین می تواند به کاهش اهمال کاری منفعل کمک کند، در حالی که هدایت مناسب استقلال کودکان می تواند از تقویت
اهمال کاری فعال جلوگیری کند.
