الگوی تطبیق سازی میان مفاهیم اسلامی و نوکنفوسیوسی توسط علامه لیوجی/علیرضا دوران/محمد باقر قیومی /حمیدرضا طوسی/عزالدین رضانژاد
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPMA-7-14_002
تاریخ نمایه سازی: 20 آبان 1405
چکیده مقاله:
در قرن هفدهم و هجدهم میلادی، مسلمانان چین از سوی حاکمان مجبور به پذیرش زبان و فرهنگ چینی شده و بهتدریج دستیابی مسلمانان به منابع اصیل اسلامی با مشکلات فزایندهای روبهرو شد. یکی از مهمترین دانشمندان این دوره، شخصیتی به نام «علامه لیوجی» است. او با تسلطی که بر هر دو فرهنگ اسلامی و نوکنفوسیوسی داشت، توانست اسلام را بهگونه ای معرفی کند که هم از سوی حاکمان چینی مورد پذیرش قرار گیرد و هم مسلمانان قادر به فهم احکام اسلامی شوند. روش لیوجی را می توان، مدل «ترجمه ای گفت وگویی» نامید. مدل ترجمه ای، بیشتر بر «سنت و متن مقدس» تاکید کرده و بر تاثیرات فرهنگی متمرکز نیست. در مقابل، مدل گفت وگویی بر تعامل و ارتباط فرهنگی دوسویه بین پیروان دو دین و فرهنگ تاکید دارد. علامه لیوجی با این مدل، از یکسو به اسلام وفادار بود و از سوی دیگر توانست به غنیسازی فرهنگ اسلام و نوکنفوسیوسی کمک کند. اسلامی که لیوجی در صدد شناساندن آن بود، با ادیان چین که دین هایی فرهنگی هستند، سازگاری بیشتری دارد. این نوشتار با روش تحلیلی توصیفی می کوشد با تحلیل مفاهیم تطبیق سازیشده توسط لیوجی، شیوه تطبیقسازی وی را بشناساند.
کلیدواژه ها: