اثر گونه های یونی بر پتانسیل خوردگی و رسوب گذاری آب آشامیدنی شبکه توزیع آب روستایی اقلیم های مختلف استان کرمانشاه، ایران

پدیده های خوردگی و رسوبگذاری آب از عواملی هستند که بر کیفیت شیمیایی آب تاثیر می گذارند. بر اساس مقیاس جهانی پتانسیل خوردگی آب در اقلیمهای خشک کمتر از اقلیمهای مرطوب است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر نوع آب و گونههای یونهای موجود در آب بر پتانسیل خوردگی و رسوبگذاری آب آشامیدنی شبکه توزیع روستایی در اقلیمهای مختلف استان کرمانشاه در سالهای ۹۶-۸۷ بود. مواد و روش ها: اطلاعات آب مناطق روستایی برای محاسبه متداولترین شاخصهای پتانسیل خوردگی و رسوبگذاری آب مورد استفاده قرار گرفتند. نوع آب و گونه بندی یونهای موجود در آب به ترتیب با نرم افزارهای AqQa و Visual MINTEQ تعیین شد.نوع آب در تمامی مناطق اقلیمی مورد مطالعه یکسان (کلسیمی- بیکربناتی) تعیین شد، شاخصهای پتانسیل خوردگی و رسوبگذاری آب گونههای یون های موجود در نمونههای آب بین اقلیم های مورد مطالعه اختلاف معنیداری (p<۰.۰۰۱‎) نشان دادند. در اقلیم نیمه خشک گرم شاخصهای LSI و AI بیشتر و شاخصهای RSI و PSI کمتر از سایر اقلیمها بود. در اقلیم نیمه مرطوب معتدل، کمترین مقدار شاخصهای LSI و AI و بیشترین مقدار شاخصهای RSI و PSI نسبت به سایر اقلیم ها به دست آمد. براساس گونه-بندی یون ها در آب، کلسیم و منیزیم بیشتر به صورت گونه آزاد و سپس ترکیب با سولفات و بی-کربنات حضور داشتند.پتانسیل خوردگی کمتر و رسوب گذار بودن بیشتر آب در اقلیم های خشک و گرم و نیمه خشک گرم نسبت سایر اقلیم ها به دلیل درصد گونههای آزاد بیشتر یون های کلسیم و منیزیم در این دو اقلیم بود. پتانسیل خوردگی آب در اقلیم نیمه مرطوب معتدل بیشتر از سایر اقلیم ها به دست آمد.

کلیدواژه ها:

شاخص اشباع لانژلیه (‎(LSI‎ ، شاخص پایداری رایزنر (‎(RSI‎ ، شاخص تهاجمی (AI) ، شاخص پوکوریوس (‎(PSI‎ ، شاخص لارسون اسکولد ‎(L-‎SI)‎.