تحلیل زیست پذیری شهری با ارائه مدل تحلیلی با استفاده از روش تاپسیس (مطالعه موردی: محله سیروس منطقه ۱۲ شهرداری تهران)
محل انتشار: مجله انسان و محیط زیست، دوره: 24، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SRBAU-24-2_008
تاریخ نمایه سازی: 20 آبان 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: اهمیت پرداختن به زیست پذیری شهری در راستای پاسخ دهی به نیازهای جامعه پس از صنعتی شدن است. مفهوم زیست پذیری ناشی از افزایش آگاهی نسبت به الگوهای ناپایدار زندگی است که در درازمدت موجب کاهش توان منابع محیطی برای حمایت از جمعیت کره زمین می شوند. با توجه به ویژگی های زیست پذیری با تاکید بر توسعه پایدار وضعیت در بخش مرکزی تهران و محله سیروس به گونه ای است که هرچه در درون و مرکز شهر فرسودگی گسترش یابد و جمعیت ساکن به بیرون پرتاب شود، منابع طبیعی بیشتری از بین می رود و به محیط و شرایط زیست انسان فشار بیشتری وارد می شود. هدف پژوهش تحلیل زیست پذیری محله سیروس در منطقه ۱۲ شهرداری تهران با تاکید بر ابعاد توسعه پایدار است.
روش بررسی: روش پژوهش حاضر از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی بوده و از حیث هدف در دسته تحقیقات کاربردی قرار دارد. جامعه آماری این پژوهش شامل کارشناسان شهرداری منطقه ۱۲ تهران و دفتر توسعه محله ای سیروس می باشد و روش نمونه گیری احتمالی و از نوع طبقه ای می باشد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از مدل تاپسیس، تحلیل شده است. در روش تاپسیس، ماتریس که دارای گزینه و معیار می باشد، مورد ارزیابی قرار می گیرد. در این الگوریتم، فرض بر این است که مطلوبیت هر شاخص به طور یکنواخت افزایشی (یا کاهشی) است. بهترین ارزش موجود از یک شاخص نشان دهنده ایده آل مثبت بوده و بدترین ارزش موجود از آن مشخص کننده ایده آل منفی خواهد بود.
یافته ها: نتایج یافته ها نشان می دهد که کیفیت مسکن، با کسب امتیاز ۵۰۴/۰ توانسته است در صدر معیارهای مورد بررسی قرار بگیرد و جایگاه نخست را به خود اختصاص دهد و معیار فرصت های شغلی، با کسب امتیاز ۴۸۴/۰ توانست جایگاه دوم را در بین معیارها به خود اختصاص دهد.
بحث و نتیجه گیری: زیست پذیری محصول عملکرد طبیعی سیستم های اقتصادی، اجتماعی، محیطی و مدیریتی است که شهر را به وجود می آورد، هرکجا که محلات شهری تهران چون محله سیروس از این تعادل و توازن فاصله بگیرد، زیست پذیری آن دچار آسیب و مشکل شده و پیامدهای گوناگونی در پی خواهد داشت. در راستای تحقق زیست پذیری در محله باید توزیع کاربری ها به گونه ای باشد تا تمام ساکنان به خدمات مسکن، درمانی، آموزشی، تفریحی، فضای سبز ، حمل ونقل، شغل و غیره دست پیدا کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد مهدی رجایی فرد
گروه محیط زیست واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
آزیتا بهبهانی نیا
گروه محیط زیست واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران (مسئول مکاتبات)
حسن صمدیار
گروه محیط زیست واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
سعید مطهری
گروه محیط زیست واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران