مدیریت اقلیمی طراحی توسعه پایدار مراکز آموزشی (مطالعه موردی: شهرستان قزوین)

آسایش زیست- اقلیمی یا بیوکلیماتیک از جمله معقوله هایی است که با رعایت آن در معماری ساخته بشر می توان به ساختاری سالم دست یافت، توجه به خصوصیات اقلیمی و اثراتی که اقلیم در شکل گیری این گونه ساختمان ها می گذارد، این پژوهش ، به منظور بررسی تعیین مطلوبیت شرایط آسایش مراکز آموزشی شهرستان قزوین تهیه شده و بر این اساس شاخص های زیست - اقلیمی بررسی شده و با استفاده حداکثر از پتانسیل های محیطی در جهت صرفه جویی انرژی و بالا بردن کیفیت آسایشی در محیط آموزشی و سالم سازی محیط زیست است. روش پژوهش تحلیلی بوده و مطالعات پایه با استفاده از منابع کتابخانه ای و مجازی و مطالعات تکمیلی نیز در تکمیل مطالعات پایه با محاسبات و بررسی های مقایسه ای جمع آوری شده است، این پژوهش از حیث نوع تحقیق، از هر لحاظ کاربردی بوده و شامل دو بخش اقلیمی و معماری می شود. در مطالعه معماری همساز با اقلیم مراکز آموزشی در شهرستان قزوین می باشد که با توجه به اطلاعات هواشناسی از پایگاه های مربوطه جمع آوری اطلاعات پرداخته شده است. این پژوهش با دسته بندی معیارهای معماری همساز با اقلیم در مراکز آموزشی شهرستان قزوین راهکارهایی از جمله جهت ساختمان، ابعاد بازشوها، عمق سایبان و ارتفاع پنجره، فضای سبز و فرم بنا متناسب با تحلیل های اقلیمی انجام شده، مورد بحث و بررسی قرار داده و از این حیث با سایر پژوهش های انجام گرفته متمایز است.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، شاخص زیست- اقلیمی ، شهرستان قزوین ، مراکز آموزشی نوساز ، معماری