شناسایی عوامل موثر بر سنجش تاب آوری کالبدی سیستم بافت محلات شهری- نمونه ی مطالعاتی: محله ی بریانک تهران
محل انتشار: هنر مدیریت سبز، دوره: 3، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 13
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AGM-3-1_004
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: تابآوری در مقیاسهای مختلف، رویکردی نسبتا متاخر است که بهمنظور پاسخگویی به انواع مخاطرات مطرح شده و هدف اصلی آن است تا با افزایش انعطافپذیری و سازگاری، پتانسیل بازگشت در کوتاهترین زمان ممکن را فراهم کند.هدف پژوهش: هدف این مقاله، ارزیابی عوامل موثر بر ارتقا تاب آوری بافت کالبدی محلات شهری از طریق شناسایی عوامل بافت کالبدی است. به این منظور، از رویکرد تحلیل بافت، که منتخب آن رویکرد تحلیل سیستمی مشتمل بر تار، پود، بند و شبکه است، جهت رسیدن به این هدف استفاده شده است. نمونهی مطالعاتی پژوهش، محله ی بریانک در تهران است که بهدلیل قرارگیری در محدودهی مرکزی و منطقه ی ده شهرداری تهران و فرسودگی بافت، قابلیت این بررسی را دارد.روش شناسی: روش انجام پژوهش در مبانی نظری و دستیابی به رویکرد منتخب و عناصر بافت کالبدی، کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای مبانی نظری این حوزه است. پس از آن با استخراج متغیرهای تابآوری کالبدی بافت در مقیاس محله با بهرهگیری از روش تلفیقی مشتمل بر تحلیل پیکرهبندی مبتنی بر نرمافزار دپث مپ و تحلیل فضایی مبتنی بر استفاده از نرمافزار جی.آی.اس. (به دقت سلولهای ۳۰*۳۰) میزان تابآوری کالبدی بافت محله تحلیل شده است. برای انجام تحلیل فضایی با وزندهی به هر یک از عناصر، و همچنین مقایسهی دودویی عناصر کالبدی موثر در تابآوری با روش ای.اچ.پی. (با بهرهگیری از نظرات ۲۰ متخصص) و استفاده از نرمافزار اکسپرت چویس، اهمیت عناصر کالبدی مشخص شده است.یافته ها و بحث: یافته ها نشان می دهد که تاب آوری محله ها به تعامل پیچیده چندین مولفه فیزیکی بستگی دارد و نباید به صورت تک بعدی مدنظر قرار گیرد. شبکه ی معابر (دسترسی و اتصال)، ریخت شناسی شهری (ساختار بلوک ها و قطعات) و ویژگی های ساختمان (کیفیت و مصالح) تعیین کننده ترین عوامل هستند. مطالعه ی حاضر با ترکیب تحلیل فضای شهری و سیستم اطلاعات جغرافیایی نشان داد که ارزیابی یکپارچه این سیستم ها برای شناسایی دقیق مناطق آسیب پذیر و ارتقای ظرفیت سازگاری محله ها در برابر بحران ها ضروری است.نتیجه گیری: نتایج بررسی نشان داد که عناصری چون معیار عرض و طول محور، تراکم ساختمانی، تعداد طبقات، کیفیت ابنیه، جنس مصالح، دانهبندی قطعات و بلوکها بر تابآوری بافت کالبدی محلات تاثیر دارند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم محمدی
دانشیار، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران
پرستو اسلامی
کارشناسی ارشد، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران.