درآمدی بر ظرفیت اسکلت های بیرونی در کاهش اختلالات اسکلتی_عضلانی و افزایش بهره وری نیروی کار صنعت ساختمان

مقدمه: صنعت ساختمان به اتکای گسترده بر جابهجایی دستی مصالح، کارهای تکراری، وضعیتهای بدنی نامناسب و فعالیتهای بدنی سنگین، با خطر بالای اختلالات اسکلتیعضلانی مرتبط با کار روبهرو است. این اختلالات میتوانند با افزایش خستگی، درد، غیبت از کار و افت توان انجام وظیفه، بهرهوری نیروی کار را نیز تحت تاثیر قرار دهند. اسکلتهای بیرونی پوشیدنی بهعنوان یک مداخله ارگونومیک نوظهور، برای کاهش بار مکانیکی بر عضلات و مفاصل و پشتیبانی از وضعیت های دشوار کاری مطرح شدهاند.هدف پژوهش: هدف این مقاله، تبیین ظرفیت اسکلت های بیرونی صنعتی برای کاهش این اختلالات و بررسی پیامدهای احتمالی آن برای بهره وری نیروی کار ساختمانی است. روش شناسی: پژوهش حاضر یک مرور روایتی است. منابع انگلیسی مرتبط با اسکلت های بیرونی صنعتی، ارگونومی ساخت وساز، اختلالات اسکلتی عضلانی و بهره وری نیروی کار بررسی و بر اساس ارتباط مستقیم با مشاغل ساختمانی، نوع حمایت بدنی و شاخص های ارزیابی انتخاب شدند. یافته ها و بحث: شواهد مرورشده نشان می دهد که اسکلت های بیرونی پشتیبان کمر، شانه، بازو و زانو در وظایف خم شدن، حمل بار، کار بالای سر و زانو زدن طولانی می توانند فعالیت عضلانی و بار مکانیکی را کاهش دهند؛ با این حال، انتقال بار به نواحی دیگر بدن، محدودیت حرکت، دشواری استفاده در فضاهای محدود و پذیرش کاربر از چالش های مهم اند. نتیجه گیری: اسکلت بیرونی جایگزین کنترل های مهندسی و سازمانی نیست، اما در صورت انتخاب مبتنی بر تحلیل وظیفه، اجرای آزمایشی و پایش شاخص های ایمنی و عملکرد، می تواند مکمل برنامه ارگونومی کارگاه و پشتیبان بهره وری پایدار نیروی کار باشد.

کلیدواژه ها:

Exoskeleton ، Construction Industry ، Musculoskeletal Disorders ، Ergonomics ، Workforce Productivity