هوش مصنوعی در یادگیری سیار؛ بررسی چالش ها، فرصت ها و ملاحظات اخلاقی و فلسفی

پژوهش حاضر باهدف بررسی چالش ها، فرصت ها و ملاحظات اخلاقی و فلسفی به کارگیری هوش مصنوعی در یادگیری سیار انجام شد. این مطالعه بر آن است تا تعادل میان ظرفیت های تحول آفرین این فناوری و پیامدهای انسانی و اجتماعی آن را تحلیل کند. پژوهش بابهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی انجام شد. با بررسی و تحلیل منابع و داده های موجود، ابعاد مختلف استفاده از هوش مصنوعی در محیط های یادگیری سیار از سه منظر فرصت های آموزشی، چالش های ساختاری و ملاحظات اخلاقی- فلسفی مورد واکاوی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی فرصت های بی نظیری در شخصی سازی یادگیری، تحلیل لحظه ای داده های رفتاری، حذف موانع زمانی ومکانی و ارائه بازخوردهای آنی فراهم می آورد. بااین حال، چالش های فنی نظیر کاهش مهارت های تفکر انتقادی و خودتنظیمی به دلیل اتکای بیش ازحد به الگوریتم ها، امکان بروز توهم در سیستم ها و گسترش شکاف دیجیتال شناسایی شدند. از منظر اخلاقی، نگرانی های جدی درزمینه نقض حریم خصوصی ازطریق ردیابی مداوم الگوهای شناختی، سوگیری های الگوریتمی و تضعیف عاملیت انسانی و استقلال یادگیرنده مطرح گردید. نتایج حاکی از آن است که گذار به سوی یادگیری سیار هوشمند نباید صرفا برپایه کارایی فنی استوار باشد؛ بلکه نیازمند تدوین یک چارچوب اخلاقی جامع است که درآن شفافیت الگوریتمی، عدالت آموزشی، کرامت انسانی و حفظ استقلال یادگیرنده بر اولویت های تکنولوژیک مقدم دانسته شود.

کلیدواژه ها:

هوش ، هوش مصنوعی ، یادگیری سیار ، آموزش هوشمند ، یادگری شخصی سازی شده ، فناوری های آموزشی