پیش بینی گرایش به جنس مخالف بر اساس تعامل پدر - دختر، طرح واره هیجانی و هوش معنوی با نقش واسطه ای عزت نفس و تنظیم شناختی هیجان

چکیده سابقه و هدف: گرایش ناکارآمد به جنس مخالف و افزایش دوستی های بدون چارچوب بین دختر و پسر از جمله معضلات مهم و اصلی جامعه کنونی و یکی از راه های آسیب به قشر جوان جامعه به ویژه دختران است. به همین دلیل، پژوهش درخصوص عوامل پیش بینی کننده این گرایش می تواند یکی از موضوعات حائز اهمیت برای نسل جوان جامعه باشد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی پیش بینی گرایش به جنس مخالف بر اساس تعامل پدر - دختر، طرح واره هیجانی و هوش معنوی با نقش واسطه ای عزت نفس و تنظیم شناختی هیجان بود. روش کار: روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی - همبستگی (غیرآزمایشی) بود. جامعه پژوهش تمام دانشجویان دختر و مجرد دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال ۱۴۰۳ بودند که ۳۳۴ نفر از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات لازم از طریق پرسش نامه رابطه والد - فرزند، پرسش نامه طرح واره هیجانی، پرسش نامه هوش معنوی، پرسش نامه عزت نفس، فرم کوتاه پرسش نامه تنظیم شناختی هیجان و پرسش نامه گرایش و تمایل به جنس مخالف جمع آوری و داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر و از طریق نرم افزارهای آماری SPSS و M-plus تجزیه و تحلیل شد. در این پژوهش همه اصول اخلاقی رعایت شده است و مولفان تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها: هوش معنوی به صورت مستقیم بر میزان گرایش به جنس مخالف تاثیری معکوس و معنادار داشت (۶۴/۰-=β، ۰۰۰/۰P<). اثر غیرمستقیم هوش معنوی بر گرایش به جنس مخالف، از طریق عزت نفس (۱۰۲/۰=β، ۰۰۱/۰P<) و تنظیم شناختی مثبت هیجان (۰۷/۰=β، ۰۰۵/۰P<) مثبت و معنادار بود. طرح واره هیجانی نیز از طریق عزت نفس بر گرایش به جنس مخالف تاثیری معکوس و معنادار داشت (۰۸۳/۰-=β، ۰۰۱/۰P<). بحث و نتیجه گیری: علاوه بر تاثیر مستقیم و کاهشی هوش معنوی بر میزان گرایش افراد به روابط ناکارآمد با جنس مخالف، طرح واره هیجانی به ویژه هوش معنوی، به صورت غیرمستقیم نیز بر این گرایش تاثیر می گذارند. بنابراین توجه به باورها و ارزش های معنوی و تقویت آنها در فرزندان و در بستر خانواده، می تواند یکی از عوامل موثر در کاهش آسیب های منفی ناشی از دوستی ها و روابط ناسالم دختران جوان با جنس مخالف باشد. کلمات کلیدی: احساسات تعامل والد-فرزند خودانگاره رفتار جنسی سازگاری روان شناختی معنویت