الگو یابی ساختاری تاثیر ذهن آگاهی و امید به زندگی بر تاب آوری با نقش میانجی باورهای دینی در میان دانشجویان

چکیده سابقه و هدف: تاب آوری توانایی انسان در سازگاری با تعارضات اجتماعی و رویدادهای استرس زای زندگی است و در زندگی دانشجویی از اهمیت بسیاری برخوردار است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف الگویابی ساختاری تاثیر ذهن آگاهی و امید به زندگی بر تاب آوری با نقش میانجی باورهای دینی در میان دانشجویان انجام شده است. روش کار: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کاربردی است و با توجه به ماهیت موضوع و اهداف پژوهش، توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری پژوهش تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا در ترم بهمن سال ۰۲-۱۴۰۱ به تعداد ۵۵۰ نفر بودند که با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه­ای، ۲۲۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل چهار پرسش نامه ذهن آگاهی (بیر، اسمیت و آلن)، امید به زندگی (اشنایدر و همکاران)، تاب­آوری (کانر و دیویدسون) و باورهای دینی (نجفی) بود. به منظور تحلیل داده­ها، از نرم افزارهای آماری SPSSنسخه ۲۸ و PLS۳ در سطح توصیفی و استنباطی استفاده شد. در این پژوهش همه اصول اخلاقی رعایت شده است و مولفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده­اند. یافته ها: نتایج نشان می دهد که بین ذهن آگاهی با تاب آوری (۲۱۹/۰=β)، امید به زندگی با تاب آوری (۵۵۱/۰=β) و ذهن آگاهی با باورهای دینی رابطه مستقیم معنی­داری وجود داشت (۳۳۹/۰=β)؛ ولی بین باورهای دینی با تاب­آوری (۰۹۶/۰=β) و بین امید به زندگی با باورهای دینی رابطه مستقیم معنی­داری وجود نداشت (۱۲۴/۰=β). علاوه براین، بین ذهن آگاهی با تاب آوری دانشجویان با نقش میانجی باورهای دینی (۰۳۳/۰=β) و نیز بین امید به زندگی با تاب­آوری دانشجویان با نقش میانجی باورهای دینی رابطه غیرمستقیمی وجود نداشت (۰۱۲/۰-=β). نتیجه گیری: بر اساس یافته های به دست آمده پیشنهاد می گردد با برگزاری کارگاه های آموزشی زمینه بهبود ذهن آگاهی، امید به زندگی و باورهای دینی در میان دانشجویان فراهم شود؛ زیرا بهبود این متغیرها، افزایش تاب آوری را به دنبال خواهد داشت. کلمات کلیدی: امید به زندگی باورهای دینی دانشجویان ذهن آگاهی