اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تاکید بر ارزش های مشترک معنوی بر کاهش تعارض زناشویی و طلاق عاطفی زنان در معرض طلاق

چکیده سابقه و هدف: با افزایش نرخ طلاق در ایران، نیاز به مداخلات درمانی موثر برای کاهش تعارضات زناشویی و طلاق عاطفی احساس می شود. ازاین رو، مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) با تاکید بر ارزش های مشترک معنوی بر کاهش تعارض زناشویی و طلاق عاطفی زنان در معرض طلاق انجام شد. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی در نیمه دوم سال ۱۴۰۰ انجام شد. با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس، ۲۰ نفر از شرکت کنندگان در مراکز مشاوره خانواده شهر زنجان انتخاب شدند که به صورت تصادفی در دو گروه ۱۰ نفره (مداخله و کنترل) قرار گرفتند. گروه مداخله ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای (دو بار در هفته به مدت پنج هفته) درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تاکید بر ارزش های مشترک معنوی را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل در فهرست انتظار قرار گرفت و هیچ مداخله ای دریافت نکرد (پس از پایان مطالعه، مداخله برای گروه کنترل ارائه شد). برای سنجش نمرات پیش آزمون و پس آزمون از پرسش نامه تعارض زناشویی (براتی و سنایی) و مقیاس طلاق عاطفی (گاتمن) استفاده شد. برای مقایسه میانگین نمرات تعارض زناشویی و طلاق عاطفی بین گروه درمان و کنترل از آزمون تی مستقل در نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد. در این پژوهش همه اصول اخلاقی رعایت شده است و مولفان تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تاکید بر ارزش های مشترک معنوی در کاهش نمرات تعارض زناشویی و طلاق عاطفی در گروه درمان نسبت به گروه کنترل موثرتر بود. میانگین نمرات تعارض زناشویی از ۱۷۲/۵۰±۱۸/۲۳ به ۱۴۷/۲۵±۱۵/۶۸ در گروه درمان کاهش معنی دار داشت (۰۰۱/۰P< و ۸۵/۰d=)، در حالی که گروه کنترل تغییر معنی داری نشان نداد. علاوه براین، میانگین نمره طلاق عاطفی زنان از ۳۵/۲±۱۶ به ۱/۹۳±۱۲ در گروه درمان کاهش یافت (۰۰۱/۰P< و ۸۲/۰d=)، در حالی که گروه کنترل مجددا تغییر معنی داری نشان نداد. نتیجه گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تاکید بر ارزش های مشترک معنوی به عنوان رویکرد روان درمانی موثر، می تواند تعارضات زناشویی و طلاق عاطفی را در زنان در معرض خطر طلاق کاهش دهد. کلمات کلیدی: ارزش های معنوی تعارض زناشویی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد زنان طلاق طلاق عاطفی