اثربخشی هنردرمانی مبتنی بر رویکرد اسلامی بر شاخص های افسرده خویی در مبتلایان به دیس تایمی

چکیده سابقه و هدف: درمان دیستایمی از چالش برانگیزترین موضوعات بهداشت روانی است. با توجه به هزینه های متعدد ناشی از آن، بازبینی پیشینه پژوهشی برای دستیابی به سودمندترین درمان ها ضروری است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی هنردرمانی مبتنی بر رویکرد اسلامی بر شاخص های افسردهخویی در مبتلایان به دیس تایمی انجام شد. روش کار: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل و مرحله پیگیری سه ماهه بود. تمامی مبتلایان به دیس تایمی مراجعه کننده به کلینیک روانپزشکی بیمارستان شهید بهشتی زنجان در سال ۱۴۰۲ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند که از میان آنان با نمونه گیری هدفمند تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به شیوه انتصاب تصادفی در دو گروه مساوی ۱۵ نفری گمارش شدند. گردآوری اطلاعات با پرسش نامه افسردگی بک و همکاران انجام شد. هنردرمانی با رویکرد اسلامی طی ۱۲ جلسه (هر هفته یک جلسه، به مدت ۹۰ دقیقه) برای گروه آزمایش اجرا شد، اما گروه کنترل این برنامه را دریافت نکرد. تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازهگیری تکراری و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ انجام شد. در این پژوهش همه اصول اخلاقی رعایت شده است و مولفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها: میانگین نمره کل افسرده خویی (۵۶۵/۲۰۴=F و ۶۱۳/۰=۲η) در گروه آزمایش پس از انجام مداخله نسبت به گروه کنترل، به طور معناداری بهبود یافت (۰۵/۰>P). هنردرمانی با رویکرد اسلامی بر کاهش شاخصهای افسردهخویی در آزمودنیهای گروه آزمایش، برخلاف گروه کنترل سودمند بود (۰۵/۰>P) و تاثیرات این برنامه بر افسردهخویی در مرحله پیگیری تداوم داشت (۰۵/۰