بررسی رابطه بین ابعاد دین داری و سلامت عمومی در دانشجویان دانشگاه شاهد
محل انتشار: مجله پژوهش در دین و سلامت، دوره: 12، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 1
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JRRH-12-1_002
تاریخ نمایه سازی: 17 آبان 1405
چکیده مقاله:
چکیده سابقه و هدف: دین داری یکی از عوامل مهمی است که می تواند با سلامت عمومی افراد مرتبط باشد. سلامت عمومی یکی از مولفه های کلیدی سلامت کلی انسان است که نقش موثری در کیفیت زندگی و عملکرد فردی و اجتماعی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین دین داری و سلامت عمومی دانشجویان دانشگاه شاهد تهران انجام شده است تا روشن شود که سطح دین داری با کدام جنبه های سلامت عمومی همبستگی دارد و این رابطه در میان جامعه دانشجویی چگونه نمود می یابد. روش کار: روش این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری تمامی دانشجویان دانشگاه شاهد تهران بودند که از میان آنان ۳۶۰ نفر به صورت نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. برای اندازه گیری دین داری از پرسش نامه دین داری خدایاری فرد و برای سنجش سلامت عمومی از پرسش نامه سلامت عمومی استفاده شد. تحلیل داده ها نیز با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون انجام شد. در این پژوهش همه اصول اخلاقی رعایت شده است و مولفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده اند.
یافته ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که بین دین داری و علائم جسمانی (ضریب همبستگی= ۵۰۷/۰-)، دین داری و اضطراب و اختلال خواب (ضریب همبستگی= ۴۴۸/۰-)، دین داری و اختلال در کارکردهای اجتماعی (ضریب همبستگی= ۴۶۲/۰-) و دین داری و افسردگی (ضریب همبستگی= ۴۳۵/۰-) رابطه منفی و معناداری وجود داشت. این یافته ها نشان می دهد که افزایش سطح دین داری با کاهش مشکلات جسمانی، اضطراب، اختلال در عملکرد اجتماعی و افسردگی همراه است. همچنین، رابطه کلی بین دین داری و نشانگان اختلال سلامت عمومی با ضریب همبستگی ۵۶۶/۰- r= معنادار و منفی بود. این یافته نشان می دهد که افزایش دین داری با کاهش نشانگان اختلال سلامت عمومی در دانشجویان همراه است. به عبارت دیگر، دانشجویانی که از سطح دین داری بالاتری برخوردارند، کمتر دچار اختلالاتی نظیر اضطراب، افسردگی، مشکلات جسمانی و اختلال در عملکرد اجتماعی می شوند. این رابطه منفی بیانگر نقش محافظتی دین داری در بهبود وضعیت روانی و کاهش آسیب های مرتبط با سلامت عمومی در این جمعیت است.
نتیجه گیری: به طور کلی، یافته های این پژوهش نشان می دهد که دین داری و پایبندی به اصول مذهبی می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت عمومی دانشجویان ایفا کند. کلمات کلیدی: دین داری دانشجویان دانشگاه شاهد سلامت عمومی
نویسندگان