پیش بینی تقاضای گردشگری با رویکرد اقتصاد رفتاری: یک چارچوب مفهومی نوآورانه

هدف و زمینه: مدل های سنتی پیش بینی تقاضای گردشگری، با اتکا به فرض عقلانیت کامل و یکنواختی رفتار، در تبیین پیچیدگی های واقعی رفتار گردشگران ناکارآمدند. این مقاله با هدف پر کردن این شکاف نظری، به ارائه و تبیین یک چارچوب مفهومی نوآورانه مبتنی بر اقتصاد رفتاری برای تحلیل و پیش بینی تقاضای گردشگری می پردازد. روش شناسی: این پژوهش از نوع مطالعات مروری-توسعه ای است و با رویکردی تحلیلی-انتقادی، محدودیت های مدل های سنتی را بررسی می کند. با ترکیب مبانی نظری اقتصاد رفتاری (مانند عقلانیت محدود، تئوری چشم انداز و نظریه سقلمه) و روانشناسی عامل، یک مدل مفهومی جامع طراحی شده است. یافته ها: چارچوب پیشنهادی نشان می دهد که برای دستیابی به پیش بینی های دقیق تر، باید سه دسته از عوامل به صورت همزمان در نظر گرفته شوند: ۱) تفاوت های فردی (ترجیحات شخصی، ویژگی های جمعیت شناختی و تجربیات گذشته)، ۲) هزینه های چندبعدی (شامل هزینه های ملموس پولی و هزینه های ناملموس زمانی و روانی) و ۳) عوامل محیطی (مانند تغییرات اقلیمی و بحران های جهانی). این مدل، تقاضا را حاصل تعامل پویای این عوامل می داند و امکان تحلیل همزمان در سطح خرد و کلان را فراهم می کند. نتیجه گیری: ارزش اصلی این مقاله در ارائه ی یک چارچوب یکپارچه و بین رشته ای است که مفروضات غیرواقع بینانه ی مدل های کلاسیک را کنار می گذارد. این چارچوب بنیان نظری غنی تری برای تحقیقات آتی فراهم می کند و با در نظر گرفتن سوگیری های شناختی و عوامل زمینه ای، ابزار قدرتمندی در اختیار سیاست گذاران و فعالان صنعت گردشگری قرار می دهد تا استراتژی های قیمت گذاری، بازاریابی و مدیریت بحران را به صورت موثرتری طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

اقتصاد رفتاری ، پیش بینی تقاضا ، مدلسازی تقاضای گردشگری ، عقلانیت محدود