راهبرد های بازاریابی گردشگری مبتنی بر ظرفیت های دریایی و بندری (مطالعه موردی: مکران)

مقدمه: گردشگری دریایی و بندری به عنوان بخشی پویا از صنعت گردشگری، نقش کلیدی در توسعه اقتصادی و اجتماعی مناطق ساحلی دارد. سواحل مکران در جنوب شرق ایران، با خط ساحلی ۵۰۰ کیلومتری، منابع طبیعی بکر، تنوع زیستی، و بنادر استراتژیک مانند چابهار و جاسک، از ظرفیت های منحصربه فردی برخوردار است. اما ضعف زیرساخت ها، بازاریابی ناموثر و رقابت منطقه ای، توسعه این صنعت را محدود کرده اند. هدف پژوهش: هدف این پژوهش، تدوین راهبردهای بازاریابی برای بهره برداری از پتانسیل های گردشگری دریایی مکران است. روش شناسی تحقیق: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی-تحلیلی است. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و اسنادی جمع آوری و با ابزارهای Meta-SWOT و PESTEL تحلیل شدند. قلمروجغرافیایی پژوهش: منطقه مکران در جنوب شرقی ایران، یکی از مقاصد جذاب و کمتر شناخته شده برای گردشگری است که با ترکیبی از طبیعت بکر، جاذبه های تاریخی و فرهنگی منحصربه فرد، توجه گردشگران را به خود جلب می کند. این منطقه که بخشی از استان های سیستان و بلوچستان و هرمزگان را شامل می شود، از سمت شرق با پاکستان و از جنوب با دریای عمان هممرز است. یافته ها و بحث: نتایج نشان می دهد سواحل بکر، بندر آزاد چابهار (۱۹% وزن) و پتانسیل گردشگری ماجراجویانه (۱۶% وزن) از مزیت های اصلی منطقه هستند. در مقابل، تغییرات اقلیمی و چالش های ژئوپلیتیکی، تهدیدات کلیدی محسوب می شوند. نتایج: راهکارهای پیشنهادی شامل برندسازی متمایز، توسعه زیرساخت های گردشگری، ترویج اکوتوریسم و همکاری با بخش خصوصی است. این راهبردها جذب گردشگر، رشد اقتصادی و پایداری محیطی را هدف قرار داده اند. همچنین، هماهنگی بین دولت، بخش خصوصی و جوامع محلی برای تبدیل مکران به مقصد برتر گردشگری دریایی ضروری است.

کلیدواژه ها:

بازاریابی گردشگری ، ظرفیت دریایی ، میهمان نوازی ، مکران