مروری بر آموزش حفاظت و نگهداری از میراث فرهنگی در گردشگری با تاکید بر موزه ها

مقدمه: میراث فرهنگی به عنوان عصاره هویت وجودی و تجلی گاه روح انسانیت، عامل تحکیم هویت ملی و همبستگی اجتماعی بوده و با گردشگری ارتباطی دوسویه دارد. با توجه به نقش حیاتی میراث فرهنگی در ایجاد قدرت نرم فرهنگی و توسعه پایدار اجتماعی و اقتصادی جوامع، حفاظت و نگهداری از این میراث، امری ضروری است. هدف پژوهش: هدف این پژوهش، آموزش حفاظت و نگهداری از میراث فرهنگی در گردشگری با تاکید بر موزه ها است. روش شناسی تحقیق: پژوهش حاضر به روش مروری و تحلیلی به بررسی و تحلیل تاثیر آموزش در حفاظت و نگهداری از میراث فرهنگی در گردشگری پرداخته است و چگونگی نقش موزه ها در حفاظت و نگهداری از این میراث را مورد بررسی قرار می دهد. در این پژوهش با استفاده ازکتاب ها، مقالات، گزارش ها و پژوهش های مرتبط با موضوع مورد مطالعه و بررسی و تحلیل آن، داده های مربوطه فراهم گردید. یافته ها و بحث: پس از بررسی تحقیقات و مطالعات انجام شده در این زمینه، نتایج پژوهش حاکی از آن است که آموزش حفاظت و نگهداری از میراث فرهنگی در گردشگری علاوه بر حفاظت و حراست از آثار فرهنگی، منجر به افزایش آگاهی عمومی و نهادینه شدن فرهنگ حفاظت در گردشگری می شود و آموزش صیانت از این میراث به کودکان و نوجوانان در کنار برگزاری برنامه های فرهنگی به سایر اقشار جامعه از اهمیت زیادی برخوردار است. این پژوهش پس از ارائه راهکارهایی به منظور آموزش حفاظت و نگهداری از میراث فرهنگی، به بررسی نقش و وظیفه موزه ها در حفظ میراث فرهنگی پرداخته است و یافته ها نشان می دهد که موزه ها به عنوان مراکز فرهنگی و آموزشی، نقش مهمی را در آموزش فرهنگ از طریق گردشگری فرهنگی و حفظ و نگهداری میراث فرهنگی ایفا می کنند و موزه های مجازی نیز در افزایش آگاهی و آموزش حفاظت از میراث فرهنگی و گردشگری میراث فرهنگی دارای اهمیت هستند. نتایج: نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش حفاظت از میراث فرهنگی در گردشگری، به ویژه از طریق موزه ها و موزه های مجازی، نقش کلیدی در ارتقای آگاهی عمومی، نهادینه سازی فرهنگ حفاظت، و پایداری میراث فرهنگی دارد. موزه ها به عنوان نهادهای فرهنگی و آموزشی، محور اصلی در آموزش و صیانت از میراث در بستر گردشگری فرهنگی محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

میراث فرهنگی ، گردشگری ، حفاظت و نگهداری ، آموزش ، موزه