ارزیابی قابلیت های گردشگری روستایی کشاورزی (مطالعه موردی: شهرستان الیگودرز)

مقدمه: مناطق روستایی به طور فزاینده ای به دنبال تنوع اقتصادی و فرصت های توسعه هستند. گردشگری روستایی – کشاورزی به عنوان یک استراتژی امیدوارکننده ظاهر شده است که مزایای بالقوه ای مانند تولید درآمد، ایجاد شغل و احیای جامعه را ارائه می دهد. ارزیابی قابلیت های مناطق روستایی-کشاورزی برای توسعه گردشگری برای به حداکثر رساندن منافع و به حداقل رساندن اثرات منفی بسیار مهم است. هدف پژوهش: هدف پژوهش حاضر بررسی ارزیابی قابلیت های گردشگری روستایی - کشاورزی در شهرستان الیگودرز در استان لرستان می باشد. روش شناسی تحقیق: در این مطالعه، از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی استفاده شده است. ابتدا با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه با کارشناسان محلی، اطلاعات لازم جمع آوری شد. سپس با استفاده از فنون آماری و تحلیل SWOT داده ها تجزیه و تحلیل شدند. جامعه مورد بررسی در این مطالعه شامل ساکنان و کارکنان روستاهای شهرستان الیگودرز، کارشناسان گردشگری و کشاورزی، و بازدید کنندگان گردشگری بود. حجم نمونه تعداد ۳۸۴ نفر با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران انجام شد. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه های محقق ساخته استفاده شد. قلمروجغرافیایی پژوهش: شهرستان الیگودرز استان لرستان است. یافته ها و بحث: یافته های تحقیق نشان می دهد با توجه به ارقام حاصل از ماتریس های فوق، می توان راهبرد وضع موجود برای توسعه روستایی منطقه رابه روش ارزیابی SWOT تعیین نمود. همانطور که ملاحظه می گردد، این موقعیت بیانگر راهبرد رشد و توسعه گردشگری روستایی- کشاورزی شهرستان الیگودرز با استفاده از نقاط قوت داخلی برای بهره برداری از فرصت های خارجی (راهبرد رشد و توسعه) می باشد. نتایج: در مجموع، نتایج نشان داد که شهرستان الیگودرز با برنامه ریزی استراتژیک و سرمایه گذاری های هدفمند، پتانسیل تبدیل شدن به قطبی پررونق برای گردشگری روستایی-کشاورزی را دارد که هم جامعه محلی و هم بازدیدکنندگان را به نفع خود می برد.

کلیدواژه ها:

قابلیت های گردشگری ، گردشگری روستایی- کشاورزی ، شهرستان الیگودرز.