ارزیابی میزان حضورپذیری پیاده راه ها با رویکرد گردشگری (مورد مطالعه: سبزمیدان شهر قزوین)
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JTAR-2-1_005
تاریخ نمایه سازی: 17 آبان 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: پیاده راه ها به عنوان یکی از عناصر کلیدی در ارتقای گردشگری شهری و توسعه پایدار، نقش مهمی در کیفیت تجربه گردشگران و ساکنان دارند.
هدف پژوهش: اهداف کلی این پژوهش افزایش میزان بازدیدکنندگان و استفاده کنندگان موثر از محدوده مرکز شهری و تاریخی با بهره گیری از معیار پیاده مدار از طرق مختلف مانند پیش بینی و هدایت مناسب تورهای گردشگری شهری و گردشگران انفرادی و استفاده شایسته شهروندان و گردشگران از منطقه مورد مطالعه است و این پژوهش با هدف ارزیابی میزان حضورپذیری پیاده راه ها در و ارتباط آنها با توسعه گردشگری انجام شده است.
روش شناسی تحقیق: در این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه گردآوری شده است. جامعه آماری شامل مسئولان شهری، گردشگران، عابرین پیاده و کسبه بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۴ نفر تعیین شده است. برای تحلیل داده ها، از روش های آماری و نرم افزار Spss استفاده شده و آزمون های تی تک نمونه ای (One Sample T-test) و تحلیل واریانس (ANOVA) برای بررسی تفاوت ها میان گروه های مختلف به کار رفته است. همچنین، از مدل رگرسیون چندمتغیره برای تعیین تاثیر عوامل مختلف بر حضورپذیری پیاده راه استفاده شده است.
قلمروجغرافیایی پژوهش: محدوده مورد مطالعه سبز میدان شهرستان قزوین و محورهای منتهی به آن شامل خیابان نادری، خیابان پیغمبریه، خیابان امام خمینی، خیابان فردوسی، خیابان هلال احمر که با توجه به پیشینه فرهنگی- تجاری و دارا بودن بناهای با ارزش با قدمت تاریخی نظیرکاخ چهلستون،کاخ عالی قاپو،سرای صدرالسلطنه،گراند هتل، موزه و همچنین بازارهای سنتی دارای قابلیت های بالایی برای گردشگران می باشد.
یافته ها و بحث: آنچه ها یافته ها نشان دادند می توان چنین استنباط نمود که متغیرهای فردی دیگری نظیر سن و سطح تحصیلات، میزان مشارکت افراد در ارزیابی حضورپذیری را تحت تاثیر قرار می دهند به طوری که جوانان تحصیل کرده بیشترین تعامل را دارند. در نهایت، پژوهش پیشنهادهایی جهت بهبود کیفیت حضورپذیری پیاده راه ها، افزایش مشارکت اجتماعی و ارتقای ظرفیت گردشگری این محدوده ارائه می دهد.
نتایج: نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که حضورپذیری این پیاده راه به عواملی نظیر کیفیت طراحی معمارانه، جذابیت های بصری، دسترسی به زیرساخت های شهری و امکانات رفاهی وابسته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نوید سعیدی رضوانی
استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
حمید رضا رشوند
کارشناسی ارشد برنامه ریزی منطقه ای، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
محمدرضا رشوند
دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.