رتبه بندی شهرستان های استان گیلان ازنظر زیرساخت های گردشگری شهری با تاکید بر مدل تصمیم گیری کوپراس

مقدمه: نواحی شهری، به علت برخورداری از جاذبه های محیطی، مقصد حجم عظیمی از مسافران به حساب می آیند. در این راستا، وجود زیرساخت های اولیه از قبیل جاده های دسترسی، محل استراحت و اسکان،... و همچنین شناسایی و معرفی پتانسیل های انسانی(ابنیه، بناهای تاریخی، فرهنگی، موزه ها، کاخ ها) و طبیعی( ساحل، رودخانه، جنگل، بیابان) از مهمترین بخش جذب و جلب گردشگر در نواحی شهری می باشد. هدف پژوهش: هدف از انجام این پژوهش، رتبه بندی پتانسیل های گردشگری در بین شهرستان های استان گیلان (واقع درشمال ایران) است. روش شناسی تحقیق: با توجه به اهمیت موضوع، سعی شده از روش های کمی متداول در علم جغرافیا استفاده شود. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بر پایه مشاهدات میدانی و نحوه تجزیه وتحلیل بر اساس مدل تصمیم گیری کوپراس می باشد. قلمروجغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی پژوهش، تمامی شهرستان های استان گیلان است. یافته ها و بحث: یافته ها نشان می دهد که شهرستان رشت و با مرکزیت رشت، با ارزش نهایی ۱۰۰ و پس از آن شهرستان های لاهیجان(واقع درشرق استان)، انزلی(واقع درشمال استان) و ماسال(واقع درغرب استان ) به ترتیب با ارزش های نهایی ۹۸/۹۸ و ۹۶/۹۶ و ۸۹/۸۹ بهترین زیرساخت های گردشگری را دارا هستند. این درحالی است که شهرستان های املش، رودبار، آستارا، رضوانشهر، صومعه سرا و سیاهکل دارای زیرساخت های نامطلوب گردشگری و شهرستان های تالش، رودسر، لنگرود، شفت و آستانه در مابین این دو سطح قرار گرفته اند. نتایج: نتایج پژوهش حاکی از آن است که رتبه بندی شهرستان های استان گیلان نشان دهنده برتری چند شهرستان نسبت به سایر شهرستان های استان است به طوری که بین شهرستان های رشت، لاهیجان، انزلی، ماسال و فومن به عنوان گروه اول توسعه یافته و سایر شهرستان ها شکاف عمیقی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

استان گیلان ، زیرساخت های گردشگری ، رتبه بندی ، گردشگری شهری ، مدل کوپراس