چارچوبی کاربردی برای شناسایی و توسعه استعدادهای ورزشی دانش آموزان

هدف: شناسایی و توسعه استعدادهای ورزشی دانش آموزان از مهم ترین کارکردهای نظام تربیت بدنی مدرسه ای است. مدرسه به عنوان نخستین محیط سازمان یافته ای که امکان مشاهده مستمر ویژگی های جسمانی، حرکتی، مهارتی، روان شناختی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم می سازد، می تواند نقش تعیین کننده ای در هدایت آنان به مسیرهای ورزشی متناسب ایفا کند. هدف این مقاله، ارائه چارچوبی کاربردی برای شناسایی و توسعه استعدادهای ورزشی دانش آموزان با تکیه بر مبانی نظری، مطالعات پیشین و الزامات اجرایی ورزش مدارس است. روش پژوهش: چارچوب پیشنهادی بر هشت محور استوار است: مدیریت کارآمد فرایند استعدادیابی، هدایت تدریجی استعدادها، رعایت اصول علمی و چندبعدی در شناسایی استعداد، هدف گزینی مناسب، فراهم سازی تجهیزات و امکانات، توسعه سرمایه اطلاعاتی، تقویت ساختارها و سرمایه های سازمانی و توانمندسازی معلمان تربیت بدنی. یافته ها: در این چارچوب، استعدادیابی صرفا به انتخاب دانش آموزان دارای عملکرد برتر محدود نمی شود، بلکه فرایندی مستمر برای کشف ظرفیت ها، هدایت متناسب، حمایت از رشد و فراهم سازی فرصت های توسعه ورزشی تلقی می شود. نتیجه گیری: اجرای هماهنگ این مولفه ها می تواند به کاهش تصمیم گیری های سلیقه ای، افزایش فرصت های مشارکت ورزشی، تقویت پیوند میان مدرسه، خانواده و نهادهای ورزشی و توسعه پایدار استعدادهای ورزشی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

استعداد ورزشی ، شناسایی استعداد ، توسعه استعداد ، ورزش مدارس ، تربیت بدنی ، معلمان تربیت بدنی ، دانش آموزان.