تحلیل وضعیت سیستم های نظارتی در وزارت تحصیلات عالی افغانستان با تاکید بر سلامت سازمانی و کیفیت محیط آموزشی

هدف: سیستم های نظارتی، شامل ارزشیابی، بازرسی و پایش عملکرد، در وزارت تحصیلات عالی نقش مهمی در تضمین شفافیت، پاسخگویی، ارتقای کیفیت فرایندهای آموزشی، پژوهشی و اداری و تقویت سلامت سازمانی و کیفیت محیط آموزشی دارند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل وضعیت سیستم های نظارتی در وزارت تحصیلات عالی افغانستان با تاکید بر سلامت سازمانی و کیفیت محیط آموزشی انجام شد. روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع کاربردی بود که به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری شامل ۱۰۰.۰۰۰ نفر از استادان دانشگاهی افغانستان، بر اساس گزارش وزارت تحصیلات عالی، بود که با استفاده از فرمول مورگان، ۳۷۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه ها به شیوه در دسترس توزیع شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن بررسی و تایید شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف–اسمیرنوف، آلفای کرونباخ و آزمون اختلاف میانگین یک جامعه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد بین میانگین به دست آمده و نمره ملاک ۳ تفاوت مثبت و معناداری در سطح ۰.۰۰۱ وجود دارد و میانگین محاسبه شده ۳.۷۸۰۶ است. بر این اساس، وضعیت سیستم های نظارتی در وزارت تحصیلات عالی افغانستان در سطح متوسط رو به خوب ارزیابی می شود. نتیجه گیری: نتایج همچنین نشان می دهد تقویت نظام های نظارتی می تواند به بهبود سلامت سازمانی، افزایش عدالت ادراک شده، ارتقای اعتماد نهادی و بهبود کیفیت محیط آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

سیستم های نظارتی ، سلامت سازمانی ، کیفیت محیط آموزشی ، اخلاق اداری ، آموزش عالی ، افغانستان