پیامدهای مدیریت استعداد ورزشی در مدارس

هدف:پژوهش حاضر با هدف تبیین پیامدهای مدیریت استعداد ورزشی در مدارس انجام شد. روش پژوهش:این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کیفی و مبتنی بر مطالعه اسنادی بود. داده های پژوهش از طریق بررسی و تحلیل منابع علمی داخلی و خارجی، کتاب های تخصصی، مقالات پژوهشی، اسناد مرتبط با ورزش دانش آموزی و منابع معتبر در زمینه مدیریت استعداد، استعدادیابی و پرورش استعداد ورزشی گردآوری شدند. منابع با توجه به میزان ارتباط با موضوع، اعتبار علمی و ارائه شواهد مرتبط با محیط مدرسه و ورزش دانش آموزی انتخاب و به صورت تفسیری و مقایسه ای تحلیل شدند. یافته ها:یافته ها نشان داد که پیامدهای مدیریت استعداد ورزشی در مدارس در سه محور اصلی قابل تبیین است: پرورش استعداد، افزایش بهره وری و ارتقای عملکرد و فرایندها. پرورش استعداد به شناسایی، توسعه و هدایت قابلیت های ورزشی دانش آموزان و ایجاد مسیر پیشرفت آنان مربوط است. افزایش بهره وری شامل استفاده هدفمندتر از زمان، منابع انسانی، امکانات، تجهیزات و منابع مالی و کاهش تصمیم گیری های سلیقه ای و موازی است. ارتقای عملکرد و فرایندها نیز به بهبود برنامه های ورزشی مدرسه، افزایش مشارکت دانش آموزان، هماهنگی میان ذی نفعان و ایجاد مسیرهای روشن برای رشد ورزشی اشاره دارد. بحث ونتیجه گیری:براساس یافته ها، اثربخشی مدیریت استعداد ورزشی در مدارس مستلزم برخورداری از معلمان تربیت بدنی توانمند، معیارهای علمی ارزیابی، امکانات مناسب، حمایت مدیریتی، مشارکت خانواده ها و همکاری میان مدارس، باشگاه ها و نهادهای ورزشی است. در مجموع، مدیریت استعداد ورزشی باید به عنوان فرایندی مستمر، چندبعدی و آموزشی در نظر گرفته شود که علاوه بر توسعه عملکرد ورزشی، به سلامت، انگیزش و مشارکت پایدار دانش آموزان در فعالیت بدنی نیز توجه دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ورزشی ، استعدادیابی ورزشی ، پرورش استعداد ، بهره وری ، ارتقای عملکرد ، مدارس.