طراحی برنامه استراتژیک استعدادیابی و نخبه پروری در سطح (کلان و میانی) ورزش های پایه جمهوری اسلامی ایران

هدف پژوهش حاضر طراحی برنامه استراتژیک استعدادیابی و نخبه پروری در سطح (کلان و میانی) ورزش های پایه جمهوری اسلامی ایران است. اهمیت این موضوع ازآنجا ناشی می شود که ورزش های پایه، زیربنای شکل گیری سرمایه انسانی قهرمانی و حرفه ای در سال های آتی بوده و هرگونه ضعف یا اختلال در مراحل شناسایی، هدایت و حمایت از استعدادها، پیامدهای بلندمدت بر نظام ورزش کشور خواهد داشت. پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل مدیران ارشد و میانی ورزشی، روسای فدراسیون ها و هیئت ها، مربیان باسابقه و کارشناسان فعال در حوزه استعدادیابی بود. نمونه به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انتخاب شد و ۲۷۸ نفر پرسشنامه پژوهش را تکمیل کردند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر ماتریس ارزیابی عوامل داخلی و خارجی (IFE/EFE) بود که روایی آن از طریق نظر متخصصان و شاخص های CVR و CVI و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ برابر با ۰.۸۶ تایید شد. نتایج نشان داد که نقاط ضعف شناسایی شده در نظام استعدادیابی بیش از هر چیز ناشی از کمبود منابع مالی، نبود مربیان متخصص، ضعف برنامه های آموزشی و انگیزشی، بی توجهی به سلامت روانی و فردی ورزشکاران و فقدان نظام ارزیابی مستمر است. در مقابل، فرصت هایی همچون توسعه همکاری های بین بخشی، افزایش آگاهی عمومی درباره ورزش، گسترش دسترسی به امکانات ورزشی و نقش حمایتی خانواده ها شناسایی شد. تحلیل نهایی SWOT نشان می دهد که نظام استعدادیابی برای دستیابی به کارآمدی، نیازمند بازنگری در سیاست گذاری، تقویت برنامه های مربی پروری، توسعه حمایت های روانی و انگیزشی و ایجاد نظام پایش مستمر عملکرد است. ایجاد نظام پایش مستمر عملکرد است.

کلیدواژه ها:

استعدادیابی ورزشی ، نخبه پروری ، ورزش های پایه ، تحلیل SWOT ، سیاست گذاری ورزشی