تاثیر فعالیت ورزشی کاراته بر توسعه سرمایه های روانشناختی نوآموزان جوان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت ورزشی کاراته بر توسعه سرمایه های روانشناختی نوآموزان جوان انجام گرفت. روش تحقیق این مطالعه از لحاظ هدف تحقیق از نوع کاربردی، از لحاظ نوع روش، نیمه تجربی می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه کاراته کاران نوآموز جوان شهر تبریز است که تعداد آنها برابر ۴۴۰ نفر بود. روش مورد استفاده برای نمونه گیری روش تصادفی ساده بود. از بین داوطلبان شرکت کننده در این تحقیق، ۳۰ نوآموز به صورت تصادفی ساده انتخاب شد. به منظور گرد آوری داده های مورد نیاز، از پرسشنامه استاندارد سرمایه روان شناختی استفاده گردید. کلیه شرکت کنندگان پرسشنامه های پژوهش را جهت پیش آزمون تکمیل نمودند. افراد در دو گروه کنترل و آزمایشی گمارش شدند. سپس گروه ازمایشی به مدت دو ماه هر هفته در سه جلسه یک و نیم ساعته در یکی از باشگاه های کاراته تبریز، عصرها از ساعت ۱۶ تا ۱۸ زیر نظر مربی کاراته تمرینات خاص خود را انجام دادند. پس از پایان دوره اجرای تمرینات کاراته، در دو گروه کنترل و آزمایشی مجددا پرسشنامه ها اجرا گردید. داده های گردآوری شده، بر اساس مقیاس های اندازه گیری متغیرها کدگذاری شده و با نرم افزار SPSS ورژن ۲۶ پردازش و تجزیه و تحلیل شد. در نهایت برای رسیدن به نتایج از آزمون تحلیل کواریانس یکطرفه تحلیل در سطح ۰۵/۰ استفاده شد. نتایج نشان داد که فعالیت ورزشی کاراته در توسعه سرمایه های روانشناختی، امیدواری، تاب آوری، خوش بینی و خودکارآمدی نوآموزان کاراته کا تاثیر متبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

کاراته ، سرمایه های روانشناختی ، امیدواری ، تاب آوری ، خوش بینی ، خودکارآمدی