تدوین الگوی پذیرش فناوری های نوآورانه در حسابداری با توجه به نقش ادراکات کارکنان و زمینه سازمانی موجود

هدف: این پژوهش به تدوین الگویی جامع برای پذیرش فناوری های نوآورانه در حسابداری با تاکید بر ادراکات کارکنان و زمینه سازمانی می پردازد. با پیشرفت فناوری های نسل چهارم صنعتی مانند هوش مصنوعی، بلاک چین و تحلیل داده های بزرگ، سازمان ها برای حفظ مزیت رقابتی به سمت این فناوری ها حرکت کرده اند. مطالعه با استفاده از مدل پذیرش فناوری (TAM) و نظریه داده بنیاد چندوجهی، عوامل کلیدی شامل سهولت استفاده درک شده، سودمندی درک شده و تاثیر اندازه سازمان را بررسی کرده و چارچوبی یکپارچه برای بهبود کارایی و هوشمندسازی فرآیندهای حسابداری ارائه می دهد. روش: پژوهش کیفی با روش نظریه داده بنیاد چندوجهی انجام شد. داده ها از مصاحبه های عمیق با ۱۵ نفر از خبرگان و حسابداران شاغل در سازمان های عمومی و بررسی پژوهش های پیشین جمع آوری گردید. نمونه گیری هدفمند و تحلیل داده ها با نرم افزار Max-QDA در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. این فرآیند مقوله های اصلی شامل سهولت استفاده درک شده، سودمندی درک شده، اندازه سازمان و عوامل مداخله گر را شناسایی کرد. یافته ها: الگوی پذیرش فناوری های نوآورانه در حسابداری شامل سهولت استفاده درک شده (سادگی رابط کاربری و تجربه کاربری)، سودمندی درک شده (افزایش کارایی و دقت) و زمینه سازمانی است. اندازه سازمان بر پذیرش فناوری تاثیر دارد؛ سازمان های بزرگ تر به دلیل منابع بیشتر، پذیرش بیشتری دارند، اما سازمان های کوچک تر نیز با مدیریت مناسب می توانند بهره مند شوند. عوامل مداخله گر مانند فرهنگ سازمانی و امنیت داده ها و بسترهای فناوری اطلاعات نقش کلیدی دارند. این مطالعه شکاف های موجود در تحقیقات پیشین را با ارائه الگویی جامع که ادراکات کارکنان و زمینه سازمانی را به صورت یکپارچه بررسی می کند، پوشش داده است. نتیجه گیری: پذیرش فناوری های نوآورانه در حسابداری نیازمند رویکردی چندوجهی با تمرکز بر ادراکات کارکنان و زمینه سازمانی است. الگوی پیشنهادی با تاکید بر سهولت استفاده درک شده، سودمندی درک شده و اندازه سازمان، چارچوبی برای هوشمندسازی فرآیندهای حسابداری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوآورانه ، ادراکات کارکنان ، زمینه سازمانی ، نظریه داده بنیاد چند وجهی ، هوش مصنوعی