توجه مدیریت شهری به آموزه های اسلامی به عنوان یکی از ارکان احراز هویت در معماری شهرها

طراحی شهری ایرانی- اسلامی، به نوعی بازتاب کاربرد کلیه اصول ساختاری موجود در طبیعت می باشد. کل های موجود در طبیعت از تعاملات کل های کوچکتر با مقیاس های مختلف در سلسله مراتبی که تا ساختار ماده پیش می رود، شکل گرفته اند. شهر ایرانی- اسلامی به مجموعه ای از بناها، فضاها و میراث تاریخی محدود نمی شود، بلکه تجلی یک سنت فرهنگی و تمدنی در عرصه زندگی است؛ عرصه ای که در آن جهان بینی، ارزش ها و معانی اسلامی با تاریخ، فرهنگ و زیست بوم ایرانی پیوند می یابد و در سازمان فضایی، شیوه زیستن، روابط اجتماعی، ادراک و تجربه زیسته انسان از شهر بازتاب می یابند(فصلنامه مطالعات شهر ایرانی - اسلامی). بدین معنی که فضاها و معماری شهری به عنوان یکی از ارکان هویت ساز شهرهای ایرانی در طول سالیان متوالی تحت تاثیر آموزه ها و الگوهای فکری و هنری اسلام شکل گرفته اند. در عصر نوین با تغییر و تحول در عرصه شهرسازی فرآیند طراحی و خلق فضاهای شهری به افول گرایش پیدا کرده است. بخشی از این مسائل به دلیل بی توجهی به معیارهای طراحی و بخش دیگر به دلیل عدم تطابق این اصول با ارزش های فرهنگی روز است. برای داشتن شهرهایی مطلوب نگاه به گذشته شهرهای ایران ضروری است گذشته میراث ارزشمندی است که در واقع صورت ظاهری وکالبدی فرهنگ ماست و منظور از حفظ گذشته درک مفهومی معنا و محتوا و ارزش های آن وانتقال دادن آن و انتقال دادن آن به آینده است چرا که برای خلق آینده ای ریشه دار بها دادن به گذشته ستودنی ما، ضروری است.