واکاوی خلا تخصص شهرسازی در کمیسیون های ماده ۱۰۰ و ارائه چارچوبی برای پیوند آرای کمیسیون با اصول طرح تفصیلی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 8
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MEMARCONF07_383
تاریخ نمایه سازی: 16 آبان 1405
چکیده مقاله:
کمیسیون ماده ۱۰۰ قانون شهرداری، مرجع اصلی رسیدگی به تخلفات ساختمانی و نگهبان ضوابط شهرسازی در محدوده و حریم شهرهاست؛ اما در عمل، روایتی متفاوت از آن ثبت شده است: گزارش مرکز پژوهش های مجلس تصریح می کند که این کمیسیون در برخی موارد به منبع درآمدی برای شهرداری ها بدل شده و به جای رای رفع خلاف و قلع بنا در تخلفات جدی، به صدور رای جریمه تمایل می یابد و سالانه نزدیک به سیزده هزار پرونده اعتراض به آرای آن در دیوان عدالت اداری مطرح می شود و نزدیک به دویست وپنجاه هزار رای قطعی قلع وقمع نیز بدون اجرا مانده است. پرسش محوری مقاله آن است که چرا نهادی که ماموریت اصلی آن صیانت از ضوابط شهرسازی است، در عمل به کانون بقای تخلفات بدل شده و چه چارچوبی می تواند آرای آن را به اصول طرح تفصیلی بازگرداند. پاسخ مقاله بر یک خلا بنیادین بنا شده است: نبود عضو متخصص شهرسازی با حق رای در ترکیب کمیسیون که بر اساس قانون از نماینده وزارت کشور، قاضی دادگستری و عضو شورای اسلامی شهر تشکیل می شود و نماینده شهرداری نیز تنها بدون حق رای توضیحات را ارائه می دهد؛ در نتیجه تصمیم درباره تخلف از اصول شهرسازی به اعضای فاقد صلاحیت فنی سپرده می شود که ناچار به اتکای صرف به گزارش ذی نفع شهرداری اند. مقاله این خلا را با نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۲۲۴۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه — که تعیین مصادیق اصول شهرسازی را در صلاحیت کارشناسان می داند و عناوین کلی را برای تصمیم کافی نمی شمارد — و رای وحدت رویه شماره ۱۲۴۳ الی ۱۲۴۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری — که کمیسیون را موظف به صدور آرای مستند و مستدل می کند — مستند می سازد و سپس چارچوبی هشت گامی ارائه می دهد: چک لیست تخصصی انطباق با طرح تفصیلی؛ الزام به گزارش کارشناسی مستدل؛ سازوکار راستی آزمایی با کارشناس رسمی شهرسازی؛ تفکیک تصمیم گیری فنی از مالی؛ جدول پیوند آرای کمیسیون با بندهای طرح تفصیلی؛ آموزش تخصصی اعضا و کارشناسان؛ اجرای پایلوت منطقه ای؛ و تعمیم و گزارش دهی دوره ای به شورای شهر. اعتبار چارچوب در مطالعه موردی شهرداری یک شهر ۵۶۰ هزارنفری آزموده شد: نرخ نقض آرای کمیسیون در دیوان عدالت اداری از ۴۱ به ۱۲ درصد، سهم رای قلع بنا در تخلفات جدی از ۸ به ۶۱ درصد، سهم گزارش های کارشناسی مستدل از ۲۶ به ۹۰ درصد و نرخ انطباق آرای کمیسیون با بندهای طرح تفصیلی از ۳۱ به ۸۶ درصد رسید. خروجی نهایی، دفترچه راهنمای پیوند آرای کمیسیون ماده ۱۰۰ با طرح تفصیلی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رضا حسینی
کارشناسی ارشد مهندسی معماری، کارشناس شهرسازی، شهرداری صالحیه، تهران