تحلیل چالش های مدیریت منابع انسانی در سازمان های اداری و شهرداری ها با تاکید بر انگیزش و نگهداشت کارکنان عملیاتی

سازمان های آتش نشانی به عنوان «سازمان های با قابلیت اطمینان بالا»، با چالشی دوگانه روبه رو هستند: از یک سو، ماهیت شغل از یک حرفه «مهارت محور فیزیکی» به تخصصی «دانش محور و فنی» تغییر یافته است؛ از سوی دیگر، فشارهای شغلی، فرسودگی و شرایط معیشتی، نرخ ترک خدمت و کاهش انگیزش کارکنان عملیاتی را تشدید کرده است. این مقاله با روش تحلیل مفهومی–نظام مند و مرور روایتی ادبیات، بدون اتکا به جامعه آماری، چالش های مدیریت منابع انسانی در سازمان آتش نشانی را با تمرکز بر دو سازوکار کلیدی «انگیزش» و «نگهداشت» کارکنان عملیاتی تحلیل می کند. چارچوب تحلیلی مقاله بر پایه نظریه خودتعیینی و مدل الزامات–منابع شغلی بنا شده و استدلال می کند که چالش اصلی، نه کمبود صرف نیرو، بلکه ناهم راستایی میان نظام جبران خدمت و مسیر شغلی با ماهیت دانش محور و پرریسک شغل آتش نشانی است. یافته ها نشان می دهد که «مدیریت مسیر شغلی تخصصی»، «جبران خدمات هوشمند و متناسب با ریسک»، «برنامه های سلامت روان و مدیریت تروما» و «غنی سازی شغلی از طریق مشارکت در تصمیم گیری» چهار سازوکار اصلی نگهداشت اند. در پایان، ماتریسی از چالش–سازوکار–شاخص ارزیابی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، سازمان آتش نشانی ، انگیزش ، نگهداشت ، کارکنان عملیاتی