الگوی مدیریت و نگهداشت دانش سازمانی در مواجهه با جابه جایی و بازنشستگی کارکنان شهرداری قائمشهر

جابه جایی و بازنشستگی کارکنان، در صورت فقدان سازوکارهای مناسب انتقال تجربه، می تواند به کاهش حافظه سازمانی، تکرار خطاها، افزایش زمان یادگیری کارکنان جایگزین و اختلال در تداوم خدمات عمومی منجر شود. این مسئله در شهرداری ها، به دلیل تنوع وظایف، تعدد فرایندهای اداری و فنی، وابستگی برخی تصمیم ها به تجربه ضمنی کارکنان و ارتباط مستمر با شهروندان، اهمیت ویژه ای دارد. هدف مقاله حاضر، تبیین ابعاد فرسایش دانش سازمانی و ارائه چارچوبی برای مدیریت و نگهداشت آن در مواجهه با بازنشستگی و جابه جایی کارکنان شهرداری قائم شهر است. پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با اتکا به ادبیات مدیریت دانش، انتقال دانش ضمنی و مطالعات منتشرشده درباره بخش عمومی انجام شده است. در این راستا، یافته های یک مرور نظام مند از ۳۳ مقاله نمایه شده در مجموعه اصلی وب آو ساینس درباره مدیریت دانش در بخش عمومی، در کنار مبانی نظری خلق و انتقال دانش، بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که نگهداشت دانش صرفا با بایگانی اسناد محقق نمی شود، بلکه به ترکیبی از مستندسازی تجربه، انتقال مستقیم دانش، جانشین پروری، ایجاد مخزن دانش قابل جست وجو و تعیین مسئولیت های سازمانی نیاز دارد. بر این اساس، الگویی مرحله ای شامل شناسایی دانش های بحرانی، ارزیابی خطر خروج دانش، انتقال تجربه، ثبت و اعتبارسنجی محتوا و پایش نتایج پیشنهاد می شود. این الگو چارچوبی قابل آزمون برای شهرداری قائم شهر است و اثربخشی آن باید در مرحله اجرای آزمایشی ارزیابی شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، فرسایش دانش سازمانی ، دانش ضمنی ، بازنشستگی کارکنان ، انتقال تجربه ، شهرداری قائم شهر