بررسی قابلیت استفاده از مصالح با ظرفیت ذخیره سازی حرارتی در کاهش نوسانات دمایی پوسته ساختمان و بهبود بهره وری انرژی

افزایش مصرف انرژی در بخش ساختمان و نوسانات شدید دمایی در پوسته ساختمان، از چالش های اساسی در حوزه بهره وری انرژی به شمار می روند. مواد تغییر فاز دهنده به عنوان مصالح با ظرفیت ذخیره سازی حرارتی نهان، توانایی جذب و آزادسازی انرژی حرارتی در دمای تقریبا ثابت را دارا هستند و می توانند نقش موثری در کاهش نوسانات دمایی پوسته ساختمان ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی قابلیت استفاده از این مصالح در پوسته ساختمان و ارزیابی تاثیر آن ها بر بهره وری انرژی تدوین شده است. این مطالعه از نوع تحلیلی و مروری بوده و بر پایه بررسی نظام مند منابع علمی معتبر در حوزه مصالح ساختمانی و بهره وری انرژی انجام شده است. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که ادغام مواد تغییر فاز دهنده در اجزای پوسته ساختمان شامل دیوارها، سقف ها، کف ها و پنجره ها می تواند نوسانات دمایی داخلی را به طور معناداری کاهش دهد و اوج بار حرارتی را به تعویق بیندازد. میزان اثربخشی این مصالح به عوامل متعددی شامل نوع ماده تغییر فاز دهنده، دمای ذوب، موقعیت ادغام، شرایط اقلیمی و روش های کپسوله سازی وابسته است. نتیجه گیری اصلی آن است که انتخاب و کاربرد صحیح مصالح با ظرفیت ذخیره سازی حرارتی، راهکاری موثر برای بهبود بهره وری انرژی ساختمان و کاهش مصرف انرژی سرمایشی و گرمایشی محسوب می شود، مشروط بر آنکه ملاحظات اقلیمی و فنی به صورت نظام مند در طراحی لحاظ گردد.

کلیدواژه ها:

ماده تغییر فاز دهنده ، ذخیره سازی حرارتی نهان ، پوسته ساختمان ، نوسانات دمایی ، بهره وری انرژی