ارزیابی چرخه زندگی در مدیریت پسماند و تصمیم گیری زیست محیطی: مروری بر مبانی، کاربردها و چشم اندازها

تولید روزافزون پسماند در جوامع شهری و صنعتی، مدیریت آن را به یکی از چالش های اساسی محیط زیستی تبدیل کرده است. ارزیابی چرخه زندگی (LCA) به عنوان یک روش نظام مند و استانداردشده، امکان ارزیابی اثرات محیط زیستی گزینه های مختلف مدیریت پسماند را در تمام مراحل چرخه حیات فراهم می سازد و به عنوان ابزاری کارآمد در پشتیبانی از تصمیم گیری های زیست محیطی شناخته می شود. این مقاله با مروری بر مبانی نظری و روش شناسی LCA، کاربردهای آن در مدیریت پسماند شهری را بررسی می کند. مطالعه حاضر با مطالعات موردی انجام شده در ایران (شهرهای دزفول، ایلام، کرمان، اصفهان، تهران و ارومیه) و تجارب بین المللی نشان می دهد که رویکردهای تلفیقی مانند بازیافت، کمپوست سازی و هضم بی هوازی به طور معناداری بار محیط زیستی کمتری نسبت به دفن سنتی دارند. همچنین، LCA با روش های تصمیم گیری چندمعیاره (MCDA) و جریان مواد (MFA) به عنوان روندهای نوین برای افزایش اثربخشی تصمیم گیری های زیست محیطی معرفی می شوند. یافته ها حاکی از آن است که LCA می تواند به عنوان ابزاری اساسی در تدوین سیاست های پایدار مدیریت پسماند و حرکت به سوی اقتصاد چرخشی ایفای نقش کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی چرخه زندگی ، مدیریت پسماند ، تصمیم گیری زیست محیطی ، ارزیابی اثرات محیط زیستی ، اقتصاد چرخشی