رویکردهای پایدار در طراحی و اجرای دال های بتنی سبک و مجوف

صنعت ساخت وساز به عنوان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای، در مسیر تحقق اهداف توسعه پایدار با چالش های جدی مواجه است. دال های بتنی به عنوان عناصر سازه ای سنگین، سهم قابل توجهی در مصرف بتن و فولاد و در نتیجه تولید کربن نهفته دارند. در این میان، دال های سبک و مجوف با حذف بتن غیرباربر از هسته مقطع، راهکاری موثر برای کاهش وزن سازه، مصرف مصالح و اثرات زیست محیطی ارائه می دهند. مقاله حاضر به مرور رویکردهای پایدار در طراحی و اجرای این سیستم ها می پردازد. ابتدا مبانی طراحی سازه ای و ملاحظات لرزه ای دال های مجوف بررسی می شود، سپس فناوری های اجرایی نوین مانند سیستم های کوبیاکس، بابل دک و یوبوت از منظر پایداری ارزیابی می گردند. در ادامه، ارزیابی چرخه حیات و عملکرد حرارتی این دال ها به عنوان شاخص های کلیدی پایداری می شود. یافته ها نشان می دهد که دال های مجوف می توانند مصرف بتن را تا ۳۵ درصد و انتشار کربن نهفته را تا ۳۰ درصد کاهش دهند، در حالی که عملکرد سازه ای قابل قبولی حفظ می شود. با این حال، چالش هایی نظیر پیچیدگی برشی، حساسیت به بارهای لرزه ای و نیاز به ضوابط آیین نامه ای جامع تر باقی می ماند. مقاله در نهایت توصیه هایی برای طراحی پایدارتر و یکپارچه سازی این سیستم ها با اصول اقتصاد چرخشی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

دال مجوف ، توسعه پایدار ، کربن نهفته ، ارزیابی چرخه حیات ، بابل دک ، یوبوت ، اقتصاد چرخشی