گردشگری روستایی و نقش آن در تنوع بخشی به اقتصاد روستایی

مناطق روستایی در ایران و بسیاری از کشورهای در حال توسعه با چالش های ساختاری متعددی از جمله وابستگی مفرط به کشاورزی، درآمد ناکافی، بیکاری فصلی، مهاجرت گسترده جوانان و شکنندگی اقتصادی در برابر شوک های طبیعی و انسانی روبرو هستند. در این میان، گردشگری روستایی به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی تنوع بخشی به اقتصاد روستایی مورد توجه سیاست گذاران و پژوهشگران قرار گرفته است. مقاله حاضر با روش توصیفی- و با بهره گیری از مرور نظام مند ادبیات نظری و تجربی، به بررسی نقش گردشگری روستایی در تنوع بخشی به اقتصاد روستایی می پردازد. یافته ها نشان می دهد گردشگری روستایی از طریق ایجاد اشتغال غیرکشاورزی، تنوع منابع درآمدی، تقویت کارآفرینی محلی، توانمندسازی زنان و جوانان، و ایجاد پیوندهای پیشین و پسین با سایر بخش های اقتصادی، نقش معناداری در کاهش وابستگی اقتصاد روستایی به کشاورزی ایفا می کند. با این حال، تحقق این اثرات مستلزم برنامه ریزی مشارکتی، تقویت زیرساخت ها، سرمایه گذاری هدفمند و سیاست گذاری کل نگر است.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، تنوع بخشی اقتصادی ، توسعه پایدار روستایی ، اشتغال غیرکشاورزی ، کارآفرینی روستایی ، اقتصاد معیشتی