تاثیر توسعه توریستی بر حفاظت از منظر تاریخی-فرهنگی بافت های کهن شهری

بافت های تاریخی به عنوان هسته های شکل گیری و توسعه جوامع بشری، در میراث فرهنگی و بازتاب منظر بومی اهمیت ویژه ای دارند. در دهه های اخیر، توسعه گردشگری به یکی از مهم ترین عوامل موثر بر اقتصاد و توسعه شهری تبدیل شده و بافت های تاریخی به عنوان مقاصد گردشگری، نقشی دوگانه در حیات شهرها یافته اند. این مقاله با رویکرد توصیفی- و با استفاده از منابع کتابخانه ای، به بررسی تاثیر توسعه توریستی بر حفاظت از منظر تاریخی-فرهنگی بافت های کهن شهری می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که گردشگری در عین آن که می تواند با ایجاد درآمد، افزایش توجه عمومی و تامین منابع مالی، زمینه ساز حفاظت و احیای میراث فرهنگی شود، در صورت عدم برنامه ریزی متناسب با ظرفیت بناها، پیامدهای نامطلوبی چون فرسایش مصالح، تجاری سازی فضاهای تاریخی و تغییر کاربری های نامتناسب را به دنبال خواهد داشت. مقاله بر ضرورت ایجاد تعادل میان بهره برداری گردشگری و حفاظت از ارزش های اصیل میراث فرهنگی تاکید دارد و راهکارهایی چون ظرفیت سنجی، مدیریت بازدید، مشارکت جامعه محلی و بازآفرینی فرهنگ مبنا را پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

توسعه توریستی ، حفاظت ، منظر تاریخی-فرهنگی ، بافت کهن شهری ، گردشگری پایدار ، بازآفرینی