بهینه سازی مسیر حمل ونقل پسماند با استفاده از الگوریتم های مسیریابی پویا؛ رویکرد کاهش آلایندگی سوخت

افزایش هزینه های سوخت، گسترش شبکه های شهری و پیچیدگی روزافزون عملیات جمع آوری پسماند، ضرورت بهره گیری از روش های هوشمند برای مدیریت ناوگان خدمات شهری را بیش از پیش آشکار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی برای مسیریابی پویا و بهینه سازی مصرف سوخت ناوگان جمع آوری پسماند شهری از طریق تلفیق الگوریتم های فراابتکاری و شبکه معابر سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) انجام شده است. فرضیه اصلی پژوهش بر این مبنا استوار است که به کارگیری الگوریتم های بهینه سازی در بستر شبکه واقعی معابر شهری می تواند ضمن کاهش مسافت پیمایش، زمان عملیات و مصرف سوخت، کارایی ناوگان را نسبت به روش های متداول به طور معناداری افزایش دهد. نتایج مطالعات موردی نشان می دهد که پیاده سازی مسیریابی پویای مبتنی بر داده های لحظه ای می تواند مصرف سوخت را تا ۱۵٫۷ درصد و انتشار گازهای گلخانه ای را تا ۱۲٫۴ درصد کاهش دهد. این مقاله به بررسی چارچوب نظری، مدل سازی ریاضی، الگوریتم های پیشنهادی و نتایج پیاده سازی در یک مطالعه موردی واقعی می پردازد.

کلیدواژه ها:

مسیریابی پویا ، حمل ونقل پسماند ، کاهش آلایندگی سوخت ، الگوریتم ژنتیک ، سیستم اطلاعات جغرافیایی ، شهر هوشمند