ارزیابی تطبیقی پایداری زیست محیطی و بهره وری اجرایی سازه های بتنی پیش ساخته در برابر بتن درجا با رویکرد مدیریت بحران و بازسازی سریع

صنعت ساختمان به عنوان یکی از پرمصرف ترین صنایع از نظر مصرف منابع اولیه و تولید آلاینده های محیطی، نیازمند حرکت به سمت روش های پایدارتر است. در این میان، دو سیستم اجرایی رایج شامل بتن پیش ساخته (صنعتی) و بتن درجا (سنتی) هر یک دارای مزایا و معایب مشخصی هستند. پژوهش حاضر به ارزیابی تطبیقی این دو سیستم از منظر پایداری زیست محیطی و بهره وری اجرایی با تاکید ویژه بر کاربرد آن ها در شرایط مدیریت بحران و بازسازی سریع می پردازد. یافته ها نشان می دهد که سیستم بتن پیش ساخته در مرحله اجرا به کاهش منابع مصرفی و انتشار کمتر آلاینده های کربنی منجر می شود، هرچند در مرحله تولید بتن مسلح وضعیت معکوس است. از نظر بهره وری اجرایی، بتن پیش ساخته با کاهش چشمگیر زمان اجرا (تا ۶۹ درصد در برخی پروژه ها) و افزایش سرعت بازسازی، گزینه ای برتر برای شرایط بحرانی محسوب می شود. با این حال، ارزیابی چرخه حیات کامل نشان می دهد که مزیت زیست محیطی هر سیستم به شرایط پروژه، مقیاس سازه و سطح بهره وری انرژی وابسته است و هیچ یک از دو روش به طور مطلق بر دیگری برتری ندارند.

کلیدواژه ها:

بتن پیش ساخته ، بتن درجا ، پایداری زیست محیطی ، بهره وری اجرایی ، مدیریت بحران ، بازسازی سریع ، ارزیابی چرخه حیات