تحلیل نقش فضاهای بینابینی در ارتقای پیوستگی اجتماعی و کالبدی محلات شهری

فضاهای بینابینی به عنوان عرصه های واسط میان قلمروهای عمومی و خصوصی، در ساختار محلات شهری نقشی کلیدی در شکل دهی به تعاملات اجتماعی و پیوستگی کالبدی ایفا می کنند. با این حال، تحولات شهرنشینی معاصر و غلبه رویکردهای کالبدی-عملکردی، به تدریج جایگاه این فضاها را به عرصه هایی ناشناخته، باقی مانده و گسیخته تقلیل داده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش فضاهای بینابینی در ارتقای پیوستگی اجتماعی و کالبدی محلات شهری، به صورت تحلیلی-مروری و بر پایه مرور نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که فضاهای بینابینی از طریق سازوکارهای میانجی گری میان قلمروها، تقویت نظارت طبیعی و امنیت، تسهیل تعاملات همسایگی و بازتولید هویت محله ای، در ارتقای پیوستگی اجتماعی نقش موثر دارند. از سوی دیگر، این فضاها با ایجاد توالی فضایی، اتصال مقیاس های مختلف و تداوم کالبدی، به انسجام ساختاری محلات کمک می کنند. مدل تحلیلی پژوهش بر تعامل دوسویه میان پیوستگی اجتماعی و کالبدی از طریق فضاهای بینابینی استوار است.

کلیدواژه ها:

فضای بینابینی ، پیوستگی اجتماعی ، پیوستگی کالبدی ، محله شهری ، قلمرو نیمه عمومی ، تعاملات همسایگی