ارزیابی قابلیت اطمینان زمان مند سازه های فولادی با لحاظ همزمان خوردگی، خستگی و تغییرات بارگذاری در طول عمر بهره برداری

سازه های فولادی در طول عمر بهره برداری خود تحت تاثیر عوامل مخرب متعددی قرار می گیرند که مهم ترین آنها خوردگی، خستگی و تغییرات بارگذاری هستند. روش های متعارف ارزیابی قابلیت اطمینان غالبا این عوامل را به صورت جداگانه یا در بهترین حالت با فرض استقلال آماری مدل سازی می کنند، در حالی که در واقعیت، این پدیده ها به طور همزمان رخ می دهند و اثرات متقابل آنها می تواند به مراتب شدیدتر از اثر هر یک به تنهایی باشد. مسئله اصلی آن است که نادیده گرفتن همزمانی خوردگی و خستگی منجر به ارزیابی خوش بینانه از قابلیت اطمینان و در نتیجه تصمیم های ناایمن در زمینه نگهداری و تعمیر می شود. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی روش شناختی برای ارزیابی قابلیت اطمینان زمان مند سازه های فولادی با لحاظ همزمان خوردگی، خستگی و تغییرات بارگذاری انجام شده است. روش تحقیق از نوع تحلیلی-مروری بوده و بر بررسی نظام مند ادبیات علمی در حوزه های قابلیت اطمینان سازه ای، مکانیک خوردگی-خستگی، مدل سازی احتمالی تخریب و فرآیندهای بارگذاری زمان مند استوار است. یافته های تحلیل نشان می دهد که رویکردهای مبتنی بر شبکه های بیزی و مدل های چندمتغیره، توانایی لحاظ همبستگی میان پارامترهای خوردگی و خستگی را فراهم می آورند. همچنین مشخص شد که تابع عملکرد باید به گونه ای فرموله شود که هم اثر کاهش مقطع ناشی از خوردگی و هم اثر تمرکز تنش ناشی از حفره های خوردگی بر رفتار خستگی را به طور همزمان در نظر بگیرد. نتیجه گیری اصلی آن است که ارزیابی قابلیت اطمینان زمان مند بدون لحاظ همبستگی خوردگی-خستگی و تغییرات زمان مند بارگذاری، تصویری ناقص و خوش بینانه از ایمنی سازه ارائه می دهد و باید چارچوب هایی توسعه یابند که این عوامل را در یک ساختار یکپارچه ترکیب کنند.

کلیدواژه ها:

ارزش گذاری املاک شهری ، زیرساخت های سبز ، یادگیری ماشین ، هوش مصنوعی توضیح پذیر ، تحلیل شاپلی