نقش شهرسازی و معماری نوین در مصرف انرژی در ایران

در دهه های اخیر، شکاف میان برنامه ریزی های متمرکز شهری و نیازهای بومی-اقلیمی در بافت تاریخی و طبیعی شهر خرم آباد، منجر به کاهش رضایت شهروندان و افت کیفیت زیست پذیری شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه میان «کیفیت محیط شهری» و «مبلمان شهری» بر «رضایت شهروندان» تدوین شده و در راستای جامع نگری، نقش متغیرهای میانجی شامل «مدیریت حمل ونقل و فرهنگ ترافیک» و «معماری و شهرسازی انرژی محور» را نیز مورد واکاوی قرار داده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع پیمایشی است. جامعه آماری شامل شهروندان خرم آباد (۱۱۴,۸۱۱ نفر) بوده که حجم نمونه ۳۷۵ نفری با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بوده و روایی و پایایی آن از طریق تحلیل عاملی تاییدی (CFA) مورد سنجش قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. یافته ها نشان می دهد که «مبلمان شهری» با ضریب مسیر ۰/۵۶، تاثیر قوی تری نسبت به «کیفیت محیط شهری» (۰/۴۸) بر رضایت شهروندان دارد. همچنین، نتایج تبیین کننده این واقعیت است که مدیریت بهینه ترافیک و رعایت استانداردهای مصرف انرژی در طراحی معماری و المان های شهری، به عنوان عوامل تسهیل گر، نقش مستقیمی در افزایش ادراک شهروندان از کیفیت فضای عمومی ایفا می کنند. در نهایت، با تاکید بر تغییر پارادایم از «توسعه کمی» به «توسعه کیفی و هویت محور»، راهکارهایی شامل بازطراحی المان های شهری با نمادهای بومی، استقرار پیوست ترافیکی برای پروژه های خرد، و مدیریت مصرف انرژی در مبلمان شهری جهت ارتقای رضایت عمومی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیط شهری ، مبلمان شهری ، رضایت شهروندان ، خرم آباد ، پایداری انرژی ، مدیریت ترافیک