ارائه مدل پهنه بندی ژئوتکنیکی محلات شهری برای پشتیبانی از تصمیمات عمرانی بازآفرینی

بازآفرینی محلات ناکارآمد شهری به عنوان یکی از راهبردهای اساسی توسعه پایدار شهری در دهه های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. این محلات که اغلب دارای پیشینه صنعتی، معدنی یا کاربری های متروکه هستند، با ویژگی های ژئوتکنیکی پیچیده و ناهمگونی مواجه اند که شناخت دقیق آنها برای تعیین الگوی مناسب توسعه عمرانی، ضروری است. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پهنه بندی ژئوتکنیکی محلات شهری برای پشتیبانی از تصمیمات عمرانی بازآفرینی انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی است و داده ها از طریق بررسی منابع معتبر علمی، اسناد پروژه های داخلی و خارجی و تحلیل تجارب اجرایی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری سامانه های اطلاعات مکانی، روش های درون یابی و مدل سازی سه بعدی، امکان تولید نقشه های پهنه بندی دقیق را فراهم می آورد که می تواند به عنوان ابزاری کارآمد در فرآیند تصمیم گیری مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس نتایج، مدل پهنه بندی ژئوتکنیکی با تلفیق داده های گمانه ها، روش های ژئوفیزیکی و تحلیل های آماری، می تواند ریسک های اجرایی را کاهش داده و بهره وری پروژه های عمرانی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

پهنه بندی ژئوتکنیکی ، محلات ناکارآمد شهری ، سامانه اطلاعات مکانی ، مدل سازی سه بعدی