بهینه سازی فضایی چندهدفه برای توسعه شهری پایدار با در نظر گرفتن ریسک های اقلیمی و مصرف انرژی

توسعه شهری پایدار در عصر تغییرات اقلیمی، با چالش های پیچیده و متعارضی مواجه است. از یک سو، افزایش جمعیت و نیاز به مسکن، توسعه فیزیکی شهرها را اجتناب ناپذیر ساخته و از سوی دیگر، این توسعه باید با کاهش مصرف انرژی، سازگاری با مخاطرات اقلیمی و حفاظت از محیط زیست همراه باشد. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی برای بهینه سازی فضایی چندهدفه توسعه شهری، به تلفیق الگوریتم های فراکاوشی با تحلیل های مکانی پرداخته است. روش تحقیق از نوع توسعه ای-کاربردی بوده و با بهره گیری از الگوریتم ژنتیک و بهینه سازی پارتو، سناریوهای مختلف توسعه شهری را در برابر اهداف پایداری شامل کاهش خطر گرما، کاهش خطر سیل، کاهش هزینه های حمل ونقل، جلوگیری از پراکنده روی شهری و حفظ فضاهای سبز ارزیابی نموده است. یافته ها نشان می دهد که چارچوب پیشنهادی قادر است برنامه های توسعه شهری را به طور چشمگیری بهبود بخشد، به گونه ای که جبهه پارتو در مطالعه موردی لندن، ۳۵ درصد بهتر از برنامه توسعه موجود عمل کرده است. با این حال، تعارض های ذاتی میان اهداف پایداری، به ویژه بین کاهش خطر گرما و سیل، و نیز بین پراکنده روی شهری و خطر گرما، به عنوان چالش های کلیدی شناسایی شدند. دستاورد اصلی پژوهش، ارائه ابزاری تحلیلی برای شناسایی و مدیریت تعارض های فضایی در برنامه ریزی توسعه شهری است که می تواند مبنایی برای تصمیم گیری آگاهانه و مبتنی بر شواهد در کشور قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی فضایی چندهدفه ، توسعه شهری پایدار ، ریسک های اقلیمی ، مصرف انرژی