تحلیل اثر کیفیت دسترسی به زیرساخت های شهری بر ارزش اجتماعی و اقتصادی

دسترسی عادلانه و کارآمد به زیرساخت های شهری، یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار شهری و بهبود کیفیت زندگی شهروندان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثر کیفیت دسترسی به زیرساخت های شهری بر ارزش اجتماعی و اقتصادی در کلانشهر تبریز انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد آمیخته است. داده ها از طریق مطالعات اسنادی، پرسشنامه خبرگان و تحلیل داده های مکانی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که کیفیت دسترسی به زیرساخت های شهری تاثیر مستقیم و معناداری بر ارزش اجتماعی و اقتصادی دارد. بهبود دسترسی به زیرساخت های حمل ونقل، خدمات عمومی و فضاهای شهری، به افزایش رضایتمندی شهروندان، کاهش نابرابری های فضایی، افزایش سرمایه اجتماعی و رونق اقتصادی مناطق شهری منجر می شود. همچنین نتایج نشان می دهد که در بافت های تاریخی و مناطق کم برخوردار تبریز، کیفیت دسترسی به زیرساخت ها پایین تر از سایر مناطق است و این موضوع به کاهش ارزش اجتماعی و اقتصادی این مناطق انجامیده است. بر اساس یافته ها، مدل مفهومی تاثیر کیفیت دسترسی بر ارزش اجتماعی و اقتصادی تدوین شده است که می تواند به عنوان چارچوبی برای برنامه ریزی و سیاست گذاری شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کیفیت دسترسی ، زیرساخت های شهری ، ارزش اجتماعی ، ارزش اقتصادی ، عدالت فضایی