تحلیل تاثیر خوانایی بصری معابر شهری بر انتخاب مسیر و کاهش خطاهای رانندگی

چکیدهخوانایی بصری معابر شهری، یعنی میزان سهولتی که رانندگان ساختار شبکه، نقش هر معبر و مسیر پیش رو را از روی نشانه های محیطی درک می کنند، از عوامل مهم اما کمتر بررسی شده در رفتار رانندگی است. ناخوانایی محیط می تواند رانندگان را به تردید، تغییر ناگهانی خط، ترمز ناگهانی، از دست دادن خروجی و مسیرهای غیرضروری وادار کند و از این طریق احتمال خطای رانندگی را بالا ببرد. این مقاله با مرور تحلیلی ادبیات خوانایی شهری، مسیریابی و «راه های خودتوضیح گر» و با استفاده از طبقه بندی خطاهای انسانی، رابطه میان مولفه های خوانایی بصری، انتخاب مسیر و خطاهای رانندگی را تحلیل می کند. در این راستا، پنج مولفه اصلی خوانایی شامل ساختار و سلسله مراتب شبکه، نشانه ها و عناصر شاخص، نشانه گذاری و علائم، پیوستگی و ثبات بصری و دید و پیش بینی پذیری مسیر معرفی می شود و پیوند هر یک با انواع خطاهای رانندگی بررسی می گردد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که افزایش خوانایی از طریق کاهش بار شناختی و بهبود پیش بینی مسیر، می تواند خطاهای ناشی از ناآگاهی از مسیر و تصمیم گیری دیرهنگام را کاهش دهد، اما افزایش بی رویه عناصر بصری و تابلوها اثر معکوس دارد. در پایان، مدل مفهومی، طرح میدانی پیشنهادی و راهکارهای طراحی متناسب با بافت شهرهای ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

خوانایی بصری ، معابر شهری ، انتخاب مسیر ، خطای رانندگی ، مسیریابی ، راه خودتوضیح گر ، بار شناختی