بررسی رابطه کیفیت طراحی منظر شهری با رفتار ترافیکی رانندگان در تقاطع های شهری

چکیدهتقاطع ها نقاط اصلی تعامل و تصمیم گیری رانندگان و جای تمرکز بخش بزرگی از تصادفات شهری هستند. کیفیت طراحی منظر شهری در محدوده تقاطع، شامل نحوه آرایش میادین و جزایر راهنمایی، پوشش گیاهی، مصالح و نمای جداره ها، نشانه گذاری و روشنایی، از طریق ادراک بصری راننده می تواند بر سرعت نزدیک شدن، ترمزگیری، رعایت اولویت و فاصله گیری اثر بگذارد. این مقاله با مرور تحلیلی ادبیات و تدوین چارچوب مفهومی، رابطه میان شش بعد کیفیت منظر تقاطع (خوانایی، نظم و پیوستگی، محصوریت، دیدپذیری، کیفیت مصالح و نگهداری، و کنترل بار بصری) و چهار شاخص رفتاری (سرعت نزدیک شدن، رعایت قوانین، استقال اولویت به عابر و تداخلات ترافیکی) را تحلیل می کند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که کیفیت منظر به شرط آنکه دید به تقاطع و عابر را حفظ کند و بار بصری را از آستانه فراتر نبرد، می تواند با قابل پیش بینی کردن تقاطع و شکل دادن به انتظار احتیاط، سرعت نزدیک شدن را کاهش دهد و رعایت اولویت عابر را بهبود بخشد؛ در مقابل، منظر بلند و پرتراکم در مثلث دید، یا منظر شلووغ و پرمحرک خطر تداخل را افزایش می دهد. در پایان، مدل مفهومی، طرح میدانی پیشنهادی و راهکارهای طراحی متناسب با شرایط تقاطع های شهرهای ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت منظر شهری ، تقاطع شهری ، رفتار ترافیکی راننده ، اولویت عابر ، مثلث دید ، ایمنی ترافیک