تحلیل رابطه آشفتگی بصری محیط شهری با افزایش احتمال وقوع تصادفات در معابر شهری

چکیدهآشفتگی بصری محیط شهری به وضعیتی اشاره دارد که در آن انباشت، پراکندگی یا ناسازگاری عناصر قابل مشاهده در حریم خیابان، تشخیص اطلاعات مرتبط با رانندگی را دشوار میکند. تابلوهای تبلیغاتی پرتعداد، نمایشگرهای متحرک و پرنور، علائم نامنسجم، تجهیزات شهری پراکنده، نماهای فاقد نظم، پوشیدگی دید و تضادهای نوری میتوانند بخشی از این وضعیت باشند. هدف مقاله حاضر، تحلیل سازوکارهای ارتباط آشفتگی بصری با رفتار رانندگان و احتمال وقوع تصادف در معابر شهری است. روش مطالعه، مروری تحلیلی بر پژوهشهای مرتبط با محیط بصری کنارراه، تبلیغات محیطی، تشخیص علائم و رفتار راننده است. منابع منتخب نشان میدهند که تبلیغات و عناصر پرتوجه میتوانند نگاه راننده را از وظایف اصلی منحرف کنند و بار شناختی را افزایش دهند؛ بااینحال، شدت اثر به نوع محرک، موقعیت نصب، پیچیدگی ترافیک، ویژگیهای فردی و شرایط نوری وابسته است. همچنین آشفتگی بصری تنها یکی از عوامل احتمالی خطر است و تصادف معمولا از تعامل عوامل انسانی، وسیله نقلیه، هندسه راه، سرعت و شرایط محیطی ناشی میشود. مقاله چارچوبی برای سنجش آشفتگی بصری و شاخصهای رفتاری و ایمنی ارائه میکند و پیشنهاد میدهد که سیاستهای مدیریت منظر بر سلسلهمراتب اطلاعات، حفظ میدان دید، کنترل تبلیغات پرتوجه، نگهداشت مناسب و ارزیابی قبل و بعد از مداخله متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

آشفتگی بصری ، تصادفات شهری ، حواسپرتی راننده ، محیط خیابانی ، تبلیغات کنارراه ، بار شناختی ، ایمنی ترافیک.