قدرت نرم، تحریم سخت: بازخوانی نقش رسانه ها در مشروعیت زدایی یا مشروعیت بخشی به اسنپ بک علیه ایران

بازگردانی تحریم های شورای امنیت علیه ایران از طریق «سازوکار اسنپ بک» صرفا یک رخداد حقوقی سیاسی در نظام بین الملل نبود، بلکه به صحنه ای برای رقابت روایت ها، جدال ادراکی و اعمال قدرت نرم میان بازیگران عمده جهانی تبدیل شد. پرسش اصلی این پژوهش آن است که رسانه ها، به عنوان مهم ترین ابزار شکل دهی به ادراک عمومی و تولید مشروعیت در سطح بین المللی، چگونه در روند مشروعیت زدایی یا مشروعیت بخشی به اسنپ بک علیه ایران ایفای نقش کردند و این بازنمایی رسانه ای چه پیامدهایی برای تفسیر حقوق بین الملل و رویه دولت ها به همراه داشت. چارچوب نظری تحقیق بر سه مبنای مکمل استوار است: نخست، مفهوم مشروعیت در حقوق بین الملل و نقش بنیادین آن در کارکرد قطعنامه های شورای امنیت؛ دوم، نظریه قدرت نرم و ظرفیت رسانه ها در ساخت «ادراک جمعی» از مشروعیت اقدامات بین المللی؛ و سوم، تحلیل رسانه ای مبتنی بر رویکرد انتقادی در مطالعات ارتباطات که بر سازوکار روایت سازی و قاب بندی خبری تاکید دارد.از حیث روش شناسی، پژوهش با رویکردی تحلیلی تطبیقی، اسناد حقوقی، بیانیه های رسمی، رویه شورای امنیت و گفتمان رسانه های بین المللی و منطقه ای را بررسی می کند. مطالعه موردی نشان می دهد که پوشش رسانه ای اسنپ بک، به ویژه در رسانه های غربی، نه تنها بازتابی از اختلاف نظرهای حقوقی نبود، بلکه خود به عاملی مستقل در شکل دهی به برداشت های حقوقی، سیاسی و افکار عمومی بدل شد. یافته ها نشان می دهد که روایت های رسانه ای، خواه در تعارض و خواه در تکمیل روایت های حقوقی، می توانند مسیر فهم و قضاوت نهادهای بین المللی و دولت ها را جهت دهی کنند. این مقاله در پایان، پیشنهادهایی عملی برای تقویت روایت حقوقی ایران در عرصه رسانه ای ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

تحریم های شورای امنیت ، قدرت نرم ، مشروعیت بین المللی ، روایت سازی