راهبردهای بهینه در سیاست گذاری آموزشی با بهره گیری از نظریه بازی ها: مطالعه ای بر چالش افت کیفیت آموزش در ایران

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 69

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JMTE-21-2_002

تاریخ نمایه سازی: 15 آبان 1405

چکیده مقاله:

آموزش یکی از پایه های اساسی توسعه انسانی، اقتصادی و اجتماعی در جوامع مختلف به شمار می رود. دستیابی به آموزش باکیفیت و پایدار، نیازمند سیاست گذاری هوشمندانه توسط نظام آموزشی است. کاهش کیفیت آموزش در ایران به یکی از چالش های جدی نظام آموزشی بدل شده است که نیازمند بازنگری در سیاست گذاری های کلان است. نظریه بازی ها به عنوان ابزاری تحلیلی، امکان مدلسازی تعاملات استراتژیک میان دولت (نظام آموزشی) و معلمان را فراهم می سازد. این مطالعه با هدف ارائه راهبردهای بهینه، تلاش دارد سیاست هایی را طراحی کند که تعادل میان منافع فردی بازیگران و اهداف جمعی نظام آموزشی را برقرار سازد. مدلسازی پژوهش از طریق طراحی بازی ایستا بین دولت (نظام آموزشی) و معلمان انجام شده است. دولت (نظام آموزشی) دو سیاست تشویقی (مانند بهبود مزایا و شرایط کاری) یا تنبیهی (افزایش نظارت و محدودیت) و معلمان نیز دو سیاست انگیزشی (تدریس با کیفیت) و غیرانگیزشی (تدریس حداقلی) را در پیش می گیرند. نتایج مدلسازی نشان داد که برای دولت (نظام آموزشی) استراتژی سیاست تشویقی (بهبود مزایا و شرایط کاری) و برای معلمان سیاست انگیزشی (تدریس با کیفیت)، استراتزی غالب طرفین است و لذا استراتژی () تعادل نش بازی است. تعادل نش در این مدل بازی نشان می دهد که سیاست های تشویقی دولت و پاسخ انگیزشی معلمان، یک ترکیب پایدار است که در آن هیچ یک از طرفین انگیزه ای برای انحراف یک جانبه ندارند. این حالت همچنین با یافته های مطالعات تجربی هم خوانی دارد که نشان می دهند مشوق های مالی و شغلی، احتمال رفتار حرفه ای و کیفی از سوی معلمان را افزایش داده و موجب کاهش هزینه های نظارت و کنترل برای دولت می شود.

نویسندگان

ستار سلیمیان

دانشگاه خوارزمی تهران

آزاده اشرفی

گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران