بررسی عملکرد نهادهای موثر در توسعه روستایی در دوره پهلوی دوم

توسعه روستایی فرایندی همه جانبه و درون زا برای ارتقای معیشت، فرهنگ و رفاه روستاییان است. در چارچوب توسعه روستایی، ظرفیت های جوامع محلی برای رفع نیازهای مادی و معنوی و کنترل موثر بر نیروهای شکل دهنده نظام سکونتگاهی، رشد می یابد. تحقق اهداف توسعه روستایی به اتخاذ راهبردهای مناسب در فرایند برنامه ریزی و استفاده از نهادهای کارآمد در مسیر توسعه متکی است. هدف مقاله حاضر، تبیین جایگاه نهادهای منبعث از اصول انقلاب سفید در روند توسعه روستایی و واکاوی چالش های پیش روی این نهادهاست. پژوهش پیش رو با اتخاذ رویکرد توصیفی-تحلیلی، با تمرکز بر نظریه نهادگرایی و بر مبنای منابع کتابخانه ای و اسنادی تدوین شده است. یافته های حاصل از این بررسی حاکی از آن است که به رغم برخی کاستی ها در برنامه ریزی ها، نهادهای برآمده از انقلاب سفید (سپاه دانش، سپاه بهداشت، سپاه ترویج و آبادانی و خانه های انصاف) توانستند از طریق تعاملات سازنده با سایر نهادها، جلب مشارکت اجتماعات روستایی، آگاهی بخشی و مهارت آموزی به روستاییان، به توفیقی نسبی در تحقق اهداف توسعه دست یابند.

کلیدواژه ها:

توسعه روستایی ، انقلاب سفید ، سپاه دانش ، سپاه بهداشت ، سپاه ترویج و آبادانی ، خانه های انصاف