اثر هشت هفته پیاده روی در آب و خشکی بر درد، عملکرد، کیفیت زندگی و حس عمقی در دانشجویان مبتلا به سندروم پتلوفمورال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 4
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PSS-3-2_001
تاریخ نمایه سازی: 15 آبان 1405
چکیده مقاله:
مقدمه و هدف: درد پاتلوفمورال" href="https://civilica.com/search/paper/k-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85%20%D8%AF%D8%B1%D8%AF%20%D9%BE%D8%A7%D8%AA%D9%84%D9%88%D9%81%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%84/">سندرم درد پاتلوفمورال از شایع ترین علل درد قدام زانو در جوانان و افراد فعال است که می تواند با کاهش عملکرد، افت کیفیت زندگی و اختلال در حس عمقی همراه باشد. فعالیت درمانی به عنوان رویکرد اصلی درمان این اختلال شناخته می شود، اما هنوز درباره اثربخشی محیط های مختلف تمرینی، به ویژه آب و خشکی، شواهد مقایسه ای محدودی وجود دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته پیاده روی در آب و خشکی بر درد، عملکرد، کیفیت زندگی و حس عمقی دانشجویان مبتلا به درد پاتلوفمورال" href="https://civilica.com/search/paper/k-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85%20%D8%AF%D8%B1%D8%AF%20%D9%BE%D8%A7%D8%AA%D9%84%D9%88%D9%81%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%84/">سندرم درد پاتلوفمورال بود.
روش شناسی پژوهش: پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. ۳۶ دانشجوی پسر مبتلا به درد پاتلوفمورال" href="https://civilica.com/search/paper/k-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85%20%D8%AF%D8%B1%D8%AF%20%D9%BE%D8%A7%D8%AA%D9%84%D9%88%D9%81%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%84/">سندرم درد پاتلوفمورال به صورت تصادفی در سه گروه پیاده روی در آب، پیاده روی در خشکی و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرینی به مدت ۸ هفته، ۳ جلسه در هفته و با شدت متوسط اجرا شد. متغیرهای درد با مقیاس دیداری درد، عملکرد با پرسش نامه WOMAC، کیفیت زندگی با پرسش نامه KOOS و حس عمقی با آزمون بازسازی زاویه مفصل زانو ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل شدند.
یافته ها: هر دو گروه پیاده روی در آب و خشکی نسبت به گروه کنترل در تمامی متغیرها بهبود معناداری داشتند (۰۵/۰>P). گروه پیاده روی در آب در مقایسه با گروه خشکی کاهش بیشتری در درد و بهبود بیشتری در کیفیت زندگی و حس عمقی نشان داد (۰۵/۰>P)، اما تفاوت دو گروه در متغیر عملکرد معنادار نبود.
بحث و نتیجه گیری: پیاده روی در آب و خشکی هر دو می توانند به عنوان روش های موثر، ایمن و کم هزینه در بازتوانی مبتلایان درد پاتلوفمورال" href="https://civilica.com/search/paper/k-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85%20%D8%AF%D8%B1%D8%AF%20%D9%BE%D8%A7%D8%AA%D9%84%D9%88%D9%81%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%84/">سندرم درد پاتلوفمورال استفاده شوند. با این حال، پیاده روی در آب به دلیل کاهش بار وارد بر مفصل و تسهیل کنترل حرکتی، اثربخشی بیشتری در برخی شاخص ها دارد و می تواند به ویژه در مراحل اولیه بازتوانی پیشنهاد شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احمد ولی زاده
عضو هیات علمی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران