بررسی تاثیر مداخله ترکیبی دارودرمانی و تمرینات منتخب ادراکی–حرکتی بر حافظه کاری در سالمندان دارای اختلال شناختی خفیف

بررسی تاثیر مداخله ترکیبی دارودرمانی و تمرینات منتخب ادراکی–حرکتی بر حافظه کاری در سالمندان دارای اختلال شناختی خفیف چکیده مقدمه: افزایش جمعیت سالمندان، کاهش تدریجی کارکردهای شناختی و به ویژه حافظه کاری را به یکی از چالش های سلامت عمومی تبدیل کرده است. اختلال شناختی خفیف (MCI) با کاهش استقلال، کیفیت زندگی و توانایی تنظیم هیجان همراه است. مداخلات چندبعدی که ابعاد دارویی و ادراکی–حرکتی را ترکیب کنند، می توانند موثرتر از روش های تک وجهی باشند. روش شناسی: این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۳۰ زن سالمند بالای ۶۵ سال با MCI و کم تحرکی جسمانی از مراکز نگهداری سالمندان تهران به صورت در دسترس انتخاب و به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته، سه جلسه ۴۵ دقیقه ای در هفته، تمرینات ادراکی–حرکتی هدفمند را همراه با دارودرمانی دریافت کرد، گروه کنترل فقط داروهای تجویزی را مصرف کرد. وضعیت شناختی با آزمون وضعیت شناختی کوتاه (MMSE) و حافظه کاری با مقیاس حافظه وکسلر اندازه گیری شد. داده ها با تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها: پس از کنترل نمرات پیش آزمون، میانگین حافظه کاری گروه آزمایش به طور معنی داری بالاتر از گروه کنترل بود و اندازه اثر بزرگ نشان دهنده اثر قابل توجه مداخله بود. (P<۰.۰۱) بحث و نتیجه گیری: تمرینات ادراکی–حرکتی ترکیبی با دارودرمانی موجب بهبود حافظه کاری در سالمندان با MCI شد. این مداخله با فعال سازی شبکه های عصبی مرتبط، افزایش جریان خون مغزی و تقویت فرآیندهای اجرایی، روشی موثر، ایمن و قابل دسترس برای ارتقای عملکرد شناختی سالمندان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مداخله ترکیبی ، تمرینات ادراکی–حرکتی ، حافظه کاری ، اختلال شناختی خفیف